رضانا اهلبيت ) خشنودى خدا خشنودى ما اهلبيت است .
به هر چيزى او راضى باشد ما به آن راضى هستيم اين جمله خيلى بار دارد و كسى جز اين بزرگواران نتوانست از عهده آن برآيد .
در اين صورت ما از خدا تقاضا مىكنيم كه به اين مقام بزرگ محمود برسيم يعنى پايگاه عقيدتى ما را در روح و جان نسبت بخودت و اوليائت چنان تقويت فرما كه بتوانم در اين راه گامهاى مثبتى بردارم تا اينكه به آن مقام محمود شما اهل بيت ( صلوات الله عليهم ) برسيم و آن را درك كنم . زيرا رسيدن به آن مقام مقدماتى لازم دارد از جمله از خودگذشتن و به خدا رسيدن و با عشق و محبت شديد او را ستايش و پرستش نمودن ، تا جائى كه خود را با همه امكانات مادى و معنوى در اختيار او قرار دادن .
در اين صورت محمود مىشويم چون هدف نهائى آفرينش را تكميل نموده و به اتمام رسانديم و آنچه را خدا ، از ما خواسته بود با جان و دل انجام داديم .
نتيجه :
مقام محمود اگر به مقام شفاعت تفسير شود چنانچه در احاديث آمده باز به مقام بندگى بازمى گردد و آن ( تهجد ) شب زنده دارى و نماز شب خواندن و در دل شب با خداى يكتا نجوا كردن است و اثر اين عمل محمود اذن شفاعت مىگردد .