انجام كارهاى سالم و لازم بازمانده است . در اين صورت عامل اصلى كه مىتواند درمان و معالجه را سرعت بخشد پذيرفتن آن است چه اگر خود بيمار قبول كند كه مريض شده است قطعاً راه درمانش را فراهم ساخته است چون خود را به انجام دستورات پزشك در خلوت و جلوت موظف مىسازد ولى اگر بيمارى خود را قبول كند بدون ترديد راه درمان را به روى خويش مىبندد و اين مشكل عمدهاى است كه پزشكان بسيار متخصص و آگاه را از معالجه و درمان ناتوان مىسازد .
در اين مرحله سوالاتى به ذهن مىرسد چرا بيمار با اينكه مىداند مريض است ولى آن را قبول نمىكند اگر چه در اخلاق و رفتار و رنگ و قيافه و . . . او نشانههاى بيمارى پيداست و بسيارى از مردم وى را مريض مىبينند اما خودش حاضر به قبول آن نيست اگرچه ممكن است خود مريض پزشك باشد و از تمام خصوصيات بيمارى خود آگاهى دارد و با همه اطلاعاتى كه از گرفتارى خويش دارد ولى آن را قبول نمىكند يعنى نمى خواهد اعتراف كند كه من مريض هستم بخاطر اينكه چنين افرادى با خود مشكلات بزرگى دارند بعبارت ديگر ، در روان آنها ناراحتى خاصى شكل گرفته كه آنها را با ترس و نگرانى عميق مواجه ساخته است و خيال مىكنند چه اگر بيمارى خود را قبول كنند در اذهان عمومى ذهنيت خاصى نسبت به آنها پيدا خواهد شد .
بنابراين علل و عواملى كه مانع مىشود انسان به علم خود عمل نكند :
1 . عدم آگاهى كامل از شناخت خود و يا خودشناس نبودن
2 . در كنار هدف آفرينش خويش هدفى متناسب با ميل و علاقههاى خود ساختن
3 . از ارزش و امتيازات الهى غافل بودن و به امتيازات نفسانى وابسته شدن
شرح نوين زيارت عاشورا همراه با پيام ها و رازها (فارسى) — صفحة 108
مساهمون: حميد فتاحى
ص١٠٨