سوال مهم :
آيا درك و معرفت همان آگاه شدن و دانستن است يا تعريف ديگرى دارند ؟
اگر چه پاسخ اين سوال خيلى سخت و دشوار است ولى ما با تكيه به آيات و احاديث زير بار سنگين درك آن مىرويم ، اميد است به يارى خدا و توجهات امام عصر ( عج ) بتوانيم آن را تعريف نمائيم .
از آيات و احاديث معلوم مىگردد كه درك و معرفت آن حقيقتى است چه اگر در روح و قلب كسى شكل بگيرد او را به دنبال خودش مىبرد و نمى گذارد بر خلاف آن حركت نمايد و بعبارت روشنتر ، درك و فهم براى انسان اعم از پير و جوان ، زن و مرد ، باسواد و بيسواد و . . . آن است كه او وظيفه و تكليف خويش را به خوبى بفهمد و به آن عمل كند .
اما در اينجا مطلب مهمى پيش مىآيد كه خيلىها در هر زمان وظيفه خود را درك مىكنند ولى به آن عمل نمىكنند در اين صورت آيا ممكن است بگوئيم آنها هم از درك و فهم و يا معرفت محرومند ؟ در جواب بايد گفت كه علت عمل نكردن به درك و فهم چيست ؟ آيا واقعاً نمى دانند كه بايد به وظيفه خود عمل كنند يا اينكه مىدانند ولى عمل نمىكنند ؟ اگر نمى دانند كه بايد به تكليف و وظيفه خويش عمل نمايند آيا اين مسئله به عدم درك و فهم باز مىگردد يعنى اين گروه اصلًا به حوزه معرفت و درك وارد نشدهاند و اگر مىدانند ولى به دانسته خود عمل نمىكنند در اين صورت لازم است علت و يا عامل بازدارنده را شناسائى كنيم ؟ و آن عدم مهار غرائز است زيرا اگر انسانها به كنترل و مهار تمايلات نفسانى خود اقدام نكنند قطعاً از به كار گرفتن درك و فهم و معرفت محروم مىشوند چون قدرت زياد تمايلات نفسانى بر عقل و خرد و همچنين بردرك و فهم غالب گرديده و آنها را از انجام وظيفه و تكليف باز مىدارد .