مثل مرض يا سفر متمكّن از روزه نباشد يا متمكّن است و بدون روزه بخواهد معتكف شود ، اعتكاف نخواهد بود ( حضرت صادق عليه السّلام فرمود : اعتكاف نيست مگر به روزه « 1 » ) . و اين حديث به طرق متعدده چون حلبى « 2 » و محمد بن مسلم و عبيد بن زرارة و ابى داود و داود بن الحصين روايت شده .
و نيز در حديث ديگر فرمود : هركس اعتكاف كند روزه بگيرد .
و در حديث ديگر فرمود : و بايد روزه بگيرى تا مادامى كه معتكف هستى .
و حضرت زين العابدين عليه السّلام فرمود : روزهء اعتكاف واجب است . « 3 » و از حضرت رضا عليه السّلام از آباء خود از امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : اعتكاف نيست مگر به روزه « 4 » .
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، 3 / 402 ؛ الكافى ، 4 / 176 ؛ التهذيب ، 4 / 288 .
( 2 ) - الفقيه ، 2 / 119
( 3 ) - مقصود وجوب شرطى است نه تكليفى و الا قطع آن در روز اول و دوم هم بايد حرام باشد و بايد از اول هم نيّت وجوب كند با اين كه چنين نيست . مؤلف ( ر ه ) .
( 4 ) - وسايل الشيعه ، 2 / 402 ؛ الكافى 4 / 176 ؛ التهذيب ، 4 / 288 .