صاحب عروه در اين گفته تأمل كرده است ، « 1 » و سيد استاد اصفهانى ، و شيخ استاد عراقى آن را اقوى دانستهاند و همچنين اين مسئله در ما بين متقدمين نيز مورد اختلاف است و مستند حديثى است از حضرت باقر عليه السّلام كه فرمود : هركس سه روز اعتكاف كند ، روز چهارم مخيّر است ، اگر بخواهد سه روز ديگر بيفزايد و اگر بخواهد از مسجد بيرون رود ، ولى اگر دو رور بعد از آن سه روز بماند ؛ پس نبايد خارج شود تا سه روز را تمام كند . « 2 »
حقير گويد : تأمل صاحب عروه و غير ايشان مورد ندارد ، زيرا كه خصوصيّت ندارد سه روز اول با سه روزهاى بعد ، ولى بايد دانست كه مطلب دو تا است : يكى نيّت ابتدائى و يكى نيّت حادثه كه از اول قصدش نبوده و بعد تجدد رأى براى او حاصل شده . و از صاحب عروه و محشّين ظاهر نمىشود كه مورد نزاع هر دو قسم است يا قسم اخير و آن چه در نظر قوى مىنمايد آن است كه بين اين دو بايد در حكم تفكيك شود آن چه اين حديث ناظر به اوست قسم دوم است ، زيرا كه
هامش
( 1 ) - عروة الوثقى ، 2 / 248 .
( 2 ) - الكافى ، 4 / 177 ؛ الوسائل ، كتاب الاعتكاف ، ب 4 ، ج 3 .