رسول خدا ( ص ) حكم خمس را تبليغ فرمود .
در بخشهاى پيشين ثابت شد كه حكم خمس را رسول خدا ( ص ) اعلام و اجرا فرموده است ، ولى توسط دستگاه حاكم مورد بى توجهى قرار گرفت . پس از آن حضرات ، ائمه اطهار ( عليهم السلام ) به دليل اوضاع و احوال جامعه و وجود جوّ خفقان امكان پيگيرى و تبليغ آن را نداشتند تا زمانى كه اوضاع براى بيان مسائل آماده شد .
اينكه مىبينيم حكم خمس آشكارا در زمان امام باقر ( ع ) مطرح شد ، به دليل تقارن امامت آن حضرت با عصر خلافت عمر بن عبدالعزيز بوده كه فضاى آزادى براى بيان احكام ، و از جمله خمس ، پديد آمد .
مىتوان گفت كه روايات نقل شده از امام باقر ( ع ) در مورد تحليل خمس ، اشارهاى به وجوب آن بوده است . به عبارت ديگر ، از اينكه در روايت آمده است كه امام ( ع ) خمس را حلال فرمودند معلوم مىشود كه وجوب خمس در ميان شيعيان مسلّم بوده است . اين علاوه بر آن است كه از منابع خود اهل سنت نقل كرديم كه حضرت رسول ( ص ) خمس دريافت مىفرمودند و فرمان به جمع آورى آن داده بودند .
سياست عام خلفاى بعد از حضرت رسول ( ص ) اين بوده كه خمس به اهل بيت ( عليهم السلام ) نرسد تا ايشان قدرت نگيرند . لذا خمس در معدن را تبديل به زكات كردند كه سادات و ذوى القربى سهمى از آن نداشته باشند و مغانم جنگى را براى تهيه اسلحه و اسبان جنگى هزينه كردند .