بالزلازل الحادثة فيها » « 1 » .
اينروايت اشاره بدان است كه مقصود از رواسى ( كوههاى بلند ) در بطن اين آيه « و در زمين كوههايى بلند قرار داديم تا آرامش را از مردم نگيرد » امامان معصوماند .
و منظور از « ميد » از بين بردن و از بين رفتن ساختار نظم زمين و نابسامانى وضع زمين است ، آنگونه كه پيش از روز رستاخيز و در نبود امام خواهد بود يا معنى واقعى آن است كه پديد آمدن زلزلهها در زمين باشد .
و نيز در همين رابطه ، احاديثى كه زمين را هيچگاه از حجّت حق خالى نمىداند ، قابل توجه است .
« لو بقيت الأرض به غير الإمام لساخت » « 2 » .
علامه مجلسى در شرح مىفرمايد :
« و المراد - هنا - غوصها فى الماء إما حقيقة ، أو كناية عن هلاك البشر و ذهاب نظامها » « 3 » .
منظور در اينجا يا فرو رفتن زمين در آب است يا كنايه از نابودى بشريّت و از هم پاشيدگى نظام و سازمان زمين است .
در همان زيارت نخست مطلقه امام حسين عليه السّلام - كه اشارت رفت - آمده :
« و بكم تتبت الأرض أشجارها ، و بكم تخرج الأرض ثمارها ، و بكم تنزل السّماء قطرها و رزقها ، و بكم يكشف اللّه الكرب ، و بكم ينزّل اللّه الغيث ، و بكم تسيخ الأرض - اى تثبت و تستقر - التى تحمل أبدانكم ، و تستقر جبالها عن مراسيها . . . » « 4 » .
و به بركت شما زمين درختان خود را مىروياند و ميوههاى خود را عرضه مىكند و به بركت شما آسمان بركات خود را ريزش مىدارد و به بركت شما خداوند ، اندوه را بر طرف مىسازد و باران را فرو مىبارد و به بركت شما زمين كه پيكرهاى شما را دربردارد ، پابرجا است ( يعنى ثابت و آرام است ) و كوهها بر جاى خود هستند .
اين زيارت را ، مشايخ ثلاثه ( كلينى ، صدوق ، شيخ ) علاوه بر ابن قولويه آوردهاند
هامش
( 1 ) . مرآد العقول ج 2 ص 367 .
( 2 ) . كافى ج 1 ص 179 .
( 3 ) . مرآة العقول ج 2 ص 297 .
( 4 ) . كافى شريف ج 4 ص 576 - 577 . تهذيب ج 6 ص 55 . من لا يحضره الفقيه ج 2 ص 359 - 361 .