شاهد در اين آيه ، فرود آمدن حضرت عيسى عليه السّلام است كه پس از رحلت از اين جهان صورت مىگيرد و اين خود رجعتى است كه پيش از روز قيامت محقق مىشود .
على بن ابراهيم قمى از شهر بن حوشب « 1 » روايت مىكند : « حجاج بن يوسف ثقفى به من گفت : " آيهاى در قرآن است كه مرا بيچاره كرده است . " گفتم : " كدام آيه ؟ " گفت : " آيهء
وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ
« 2 » ، به خدا قسم من دستور كشتن يهودى و نصرانى را مىدهم و چشم به او مىدوزم تا ببينم لبش را حركت مىدهد ؟ ولى هرگز حركت نمىدهد . "
به او گفتم : " نه چنين نيست كه گمان بردهاى . "
گفت : " پس چگونه است ؟ "
گفتم : " عيسى عليه السّلام پيش از قيام قيامت از آسمان فرود مىآيد ، آنگاه همهء ملتهاى يهود و نصارى ، پيش ازآنكه عيسى عليه السّلام بميرد ، به او ايمان مىآورند و در نماز به حضرت مهدى عليه السّلام اقتدا مىكنند . "
حجاج گفت : " اين را از كجا آوردى ! "
گفتم : " از امام محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب عليهم السّلام . "
آنگاه گفت : " آن را از چشمهء زلالى دريافت كردهاى " » « 3 » .
روايتهاى رجعت
علامهء مجلسى پس از بيان روايتهاى رجعت ، مىگويد : « براى كسانى كه به گفتار ائمهء اطهار عليهم السّلام ايمان دارند ، جاى شك و ترديد باقى نمىماند كه مسألهء رجعت
هامش
( 1 ) . ابو سعيد شهر بن حوشب اشعرى از تابعان شمرده مىشود و در سال 111 وفات يافته است .
( 2 ) . حجاج گمان مىكرد كه ضمير « قبل موته » به « أهل الكتاب » بازمىگردد .
( 3 ) . تفسير قمى ، ج 1 ، ص 158 ؛ مجمع البيان ، ج 3 ، ص 137 ، با كمى اختلاف ؛ تفسير فخر رازى ، ج 11 ، ص 104 .