رجعت
رجعت يكى از مسائل مربوط به دوران ظهور حضرت مهدى - عجّل اللّه تعالى فرجه - مىباشد ؛ به اين معنا كه در زمان دولت حضرت حجت عليه السّلام گروهى از مؤمنان به اين جهان بازمىگردند تا حق را مشاهده كرده ، از شكوفايى آن لذت ببرند و نيز گروهى از منافقان بازگردانده مىشوند تا كيفر اعمال ناشايست خود را بچشند .
رجعت يكى از عقايد ويژهء مذهب تشيع است كه از ديرباز شيعهء اماميه بر آن باور بوده و بدان معروف گشته است . بحثها و گفتگوهاى فراوانى دراينباره ميان بزرگان شيعه و مخالفان آنها رخ داده كه تاريخ آن را ثبت كرده است . « 1 »
در اين زمينه روايتهاى بسيارى از خاندان نبوت صلّى اللّه عليه و آله به دست ما رسيده است و طبق گفتهء علامهء مجلسى ، نزديك به دويست روايت دربارهء رجعت وجود دارد . « 2 »
خلاصه : فزونى روايتهاى رجعت و موافقت آن با ظواهر قرآن ، علاوه بر اتفاق آراى دانشمندان شيعه ، سبب شده است كه رجعت از جمله مسائل ضرورى و بديهى مذهب تشيع به شمار آيد .
هامش
( 1 ) . داستان سيد اسماعيل حميرى با قاضى سيّار در محضر منصور عباسى مشهور است . ر . ك : فصول مختاره ، ج 5 مصنفات مفيد ، ص 92 - 95 ؛ بحار ، ج 53 ، ص 107 .
( 2 ) . بحار ، ج 53 ، ص 39 - 144 .