[ تا ] مرا عبادت كنند و چيزى را با من شريك نگردانند » .
در اين آيه خداوند به مؤمنان وعده مىدهد كه حكومت آنها جايگزين همهء حكومتها شود و همهء جهان در دست آنان قرار مىگيرد . اين وعده با ظهور امام زمان عليه السّلام تحقق مىپذيرد .
محمد بن ابراهيم نعمانى نقل مىكند كه شخصى از امام جواد عليه السّلام پرسيد : « آيا ممكن است پيش از تحقق علائم حتمى ظهور ، حضرت حجت عليه السّلام ظهور كند ؟ »
امام جواد عليه السّلام در پاسخ گفتند : « آرى » .
آن شخص پرسيد : « اگر چنين است ، مىترسم در ظهور حضرت نيز براى خدا بدا حاصل شود و ايشان ظهور نكند » .
امام جواد عليه السّلام گفتند : « نه چنين نخواهد شد ؛ زيرا علائم حتمى ظهور ، وعيد است ، اما ظهور حضرت حجت عليه السّلام وعدهء الهى است و خداوند در وعدهاش تخلف نمىكند » « 1 » .
خلف وعيد از نظر عقلانى هيچ قبحى ندارد ؛ مانند اينكه مولا بگويد : « تو را مىزنم » ، سپس لطف مىكند و او را نمىزند . كسى بر اين مولا ايراد نمىگيرد كه چرا نزدى ؟
اما خلف وعده قبيح است ؛ مانند اينكه مولا بگويد : « تو را به حج مىبرم » ، سپس به گفتهاش عمل نكند .
4 .
وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ * وَ نُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ نُرِيَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما كانُوا يَحْذَرُونَ
« 2 »
اين آيه داستان نجات قوم موسى از دست فرعون را بيان مىكند ؛ اما همهء روايتها اتفاق دارند كه هدف اصلى اين آيه حضرت حجت عليه السّلام است . خداوند مىفرمايد كه ما تصميم گرفتيم پيروزى و سلطهء نهايى را به مؤمنان بدهيم . گاهى
هامش
( 1 ) . الغيبه نعمانى ، ص 303 .
( 2 ) . قصص ، 5 و 6 .