ولايت تشريعى
ولايت تشريعى به معناى زعامت سياسى - دينى امام معصوم است ؛ به اين معنا كه : مسلمانان علاوه بر امور دينى بايد در امور سياسى نيز پيرو امامان معصوم عليهم السّلام باشند .
تفاوت ما شيعيان ، با اهل تسنن در اين است كه ما ولايت امامان معصوم عليهم السّلام را با همهء ابعادش پذيرفتيم ، اما اهل تسنن ولايت دينى را از ولايت سياسى جدا كرده ، تنها ولايت دينى را مىپذيرند . اهل تسنن معتقدند پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در جريان غدير به ولايت سياسى اشاره نكرده است ، ازاينرو ولايت سياسى خلفا را پذيرفتند ؛ حالآنكه ولايتى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در روز غدير مطرح كرد ، جامع بين ولايت سياسى و ولايت دينى بود . « 1 »
ولايت تشريعى در زمان غيبت
زعامت سياسى - دينى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به نص آيهء
النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ
« 2 » ثابت مىشود و اين ولايت براى مولا امير مؤمنان عليه السّلام به نص حديث غدير ثابت
هامش
( 1 ) . براى تفصيل بيشتر به « آيهء تبليغ » در بخش « آيههاى ولايت » مراجعه كنيد .
( 2 ) . احزاب ، 6 .