چند نكته :
( 1 ) ملائكه در
تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ
كنايه از الهامهاى آسمانى ، اشراقات و فيوضات الهى است . مضمون اين فيوضات اين است كه :
« أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا » ؛
يعنى چه در حال و چه در آينده دغدغهاى در زندگى ندارند .
كسى كه از ابتدا درست حركت كرده است ، در زندگىاش دغدغهاى نخواهد داشت ؛ مانند دانشآموزى كه از روز اول تحصيل درست درس مىخواند و پلهپله پيش مىرود . اين دانشآموز نيازى ندارد كه در شب امتحان با شتاب و هراس درس بخواند .
( 2 )
وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ
: وعدهاى است به كسانى كه در اين مسير قدم گذاشتهاند .
( 3 )
نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ
: پروردگار به هدايتشدگان وعده مىدهد كه ما عهدهدار شما هستيم تا در مسير زندگى نلغزيد و از شما هم در اين دنيا و هم در آخرت سرپرستى مىكنيم . انسانى كه حقتعالى پشتوانهاش باشد ، هيچ هراسى به خود راه نمىدهد .
( 4 )
مَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعا إِلَى اللَّهِ ؛
يعنى : چه كسى گفتار ، رفتار و كردارش بهتر از انسانى است كه كارهايش خداگونه و همهء حركتهايش ، دعوت به سوى خداست .
2 .
اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ
« 1 » ؛
« خداوند سرور كسانى است كه ايمان آوردهاند . آنان را از تاريكىها به سوى روشنايى بيرون مىبرد و [ لى ] كسانى كه كفر ورزيدهاند ، سرورانشان طاغوتند كه آنان را از روشنايى به سوى تاريكىها مىبرند » .
منظور از « ظلمات » ، بنبستهايى است كه هر روز در برابر انسانها قرار مىگيرد . انسانى كه پشتوانهء الهى داشته باشد ، به مجرد برخورد با يكى از بنبستها و گرههاى زندگى ، گره كارش گشوده شده ، راه برايش باز مىشود .
هامش
( 1 ) . بقره ، 256 .