به من ياد مىداد » « 1 » .
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نيز به على عليه السّلام گفتند : « خداوند به من فرمان داده است تا تو را به خود نزديك كنم و هيچگاه از خود دور نكنم و آنچه مىدانم به تو بياموزم و در حق تو جفا نورزم ( كوتاهى نكنم ) ؛ ازاينرو بر من سزاوار است به تو بياموزم و تو را سزد كه نيك دريابى » « 2 » .
امير مؤمنان عليه السّلام از زبان بزرگترين صحابه
عبد اللّه بن مسعود بزرگترين و باشخصيتترين صحابهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله پس از مولا امير مؤمنان است . او از نخستين ايمانآورندگان بود و همواره در خدمت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود و حتى در كارهاى شخصى به پيامبر كمك مىكرد . عبد اللّه بن مسعود به قدرى به پيامبر نزديك بود كه مردم گمان مىكردند كه او جزو خانوادهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است . او به قدرى فريفتهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود كه لباسش ، عبايى كه بر دوش مىانداخت و حتى كفشى كه به پا مىكرد همانند پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود .
حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله نيز نسبت به او توجه ويژهاى داشت و در آموزش قرآن به او تلاش زيادى كرد . عبد اللّه بن مسعود پس از وفات پيامبر ، از جانب خليفه با سه سمت در كوفه منسوب شد : معلم قرآن ( قارى قرآن ) ، مفسر قرآن و فقيه . پيامبر او را همينگونه تربيت كرده بود ؛ به او آموخته بود كه چگونه قرآن بخواند ، چگونه قرآن را تفسير كند و چگونه از قرآن استنباط كند .
ابن مسعود پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تنها نزد على عليه السّلام دانش آموخت و نزد كس ديگرى
هامش
( 1 ) . المعيار و الموازنه ، ص 298 - 301 .
( 2 ) . همان ، ص 301 .