قرائت عاصم به روايت حفص اكنون شكل گرفته است وجز آن قرائت - از نظر ما - جايزالقراءه نيست « 1 » .
اين عقيدة كه قرائت قرّاء حاكى از قرآن نيست ، از دير زمان نزد دانشمندان علوم قرآني معروف بوده وقرائت قرّاء را از قرآن جدا دانستهاند . امام بدر الدين زركشى ونيز أستاذ بزرگوار آيت اللّه خويى ، تصريح دارند : « القرآن والقراءات حقيقتان متغايرتان » « 2 » .
علاوة در هيچ دوره مسألهء اختلاف قرائات با عنوان تحريف قرآن مطرح نبوده وهرگاه قاريى بر خلاف قرائت معروف مىخوانده مورد نكوهش قرار مىگرفته ، كه شرح آن را تفصيلا بيان داشتهايم « 3 » .
در فصل يازده رواياتى آورده كه به گمانش ، به طور كلّى بر تحريف قرآن دلالت دارند .
ودر فصل دوازده رواياتى كه بر موارد تحريف بالخصوص أشارت دارند ، كه روايات يادشده از هر دو نوع را توضيح داديم كه اكثريّت غالب آن فاقد سند اعتبارند وآنچه از منابع معتبر نقل كرده يا أصلا ربطى به مسألهء تحريف ندارد يا قابل تأويل مىباشد . كه اجمالا در اينجا وتفصيلا در « صيانة القرآن من التحريف » بيان گرديده است .
در خاتمهء كتاب ادلّهء منكرين تحريف را آورده ومناقشه نموده است كه مناقشات وى جز تكرار آن چه در فصول يادشده آورده نمىباشد .
هامش
( 1 ) ر . ك : التمهيد ، ج 2 ، ص 166 - 161 وص 238 - 232 .
( 2 ) زركشى ، البرهان - ج 1 ، ص 318 . آيت اللّه خويى ، البيان ، ص 173 . التمهيد ، ج 2 ، ص 77 - 76 .
( 3 ) ر . ك صيانة القرآن ، ص 252 وج 2 التمهيد ، ص 68 - 64 .