خالِقٍ غَيْرُ اللَّهِ يَرْزُقُكُمْ -
اى مردم نعمت خدا را بر شما به ياد آريد ، آيا آفرينندهيى جز خدا وجود دارد كه به شما روزى دهد » « 1 »
« نعمت » در اين آيات بر دنيا اطلاق شده ، اضافه بر اين ، آيات در مقام منّت گذارى و برشمردن نعمتها هستند كه اين خود تأكيدى بر مدعاى ماست .
20 -
« فَإِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ دَعانا ثُمَّ إِذا خَوَّلْناهُ نِعْمَةً مِنَّا قالَ إِنَّما أُوتِيتُهُ عَلى عِلْمٍ -
پس هنگاميكه به انسان مشقّتى برسد ما را مىخواند و دعا مىكند آنگاه چون نعمتى از خود به او عطا كنيم مىگويد همانا آن را بنابر دانشى بدست آوردم » « 2 »
21 -
« وَ إِذا أَنْعَمْنا عَلَى الْإِنْسانِ أَعْرَضَ وَ نَأى بِجانِبِهِ وَ إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُو دُعاءٍ عَرِيضٍ -
و چون به انسان نعمت بدهيم روى بر مىگرداند و كنار مىكشد و چون شرّى به او برسد دعاى عريض و پهناورى دارد » « 3 »
22 -
« وَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْواجَ كُلَّها وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْفُلْكِ وَ الْأَنْعامِ ما تَرْكَبُونَ لِتَسْتَوُوا عَلى ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَ تَقُولُوا سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ -
و خدايى كه همهى جفتها را آفريد و از كشتى و چارپايان برايتان مركب ساخت تا بر پشت آن قرار گيريد آنگاه چون بر آن استوار نشستيد نعمت خدا را به ياد آريد و بگوييد منزّه است آنكه اين را براى ما رام ساخت و ما حريف آن نبوديم » « 4 »
هامش
( 1 ) - سورهى فاطر آيهى 3
( 2 ) - سورهى زمر آيهى 49
( 3 ) - سورهى فصلت آيهى 51
( 4 ) - سورهى زخرف آيهى 13