رحمتى از جانب ما خانوادهاش و همراه آنان همانندشان را به او عطا كرديم » « 1 »
11 -
« قُلْ أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرادَنِيَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كاشِفاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرادَنِي بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكاتُ رَحْمَتِهِ -
بگو خير دهيد مرا آنچه غير از خدا مىخوانيد ، اگر خدا بخواهد به من گزندى برساند آيا آنها بر طرف كنندهى گزند او هستند ، يا بخواهد رحمتى نصيبم سازد آيا آنان بازدارندهى رحمت اويند ؟ » « 2 »
12 -
« وَ لَئِنْ أَذَقْناهُ رَحْمَةً مِنَّا مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هذا لِي -
و اگر به او رحمتى او خود بچشانيم پس از مشقتّى كه به او رسيده است ، هر آينه مىگويد اين براى من است » « 3 »
13 -
« وَ إِنَّا إِذا أَذَقْنَا الْإِنْسانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِها -
و ما چون به انسان رحمتى از خود بچشانيم به آن شادمان مىشود » « 4 »
« راغب » در « مفردات » مىگويد : « رحمت ، حال رقتّى است كه موجب احساس نسبت به « مرحوم » مىشود ، و گاهى در مجرّد معناى « رقّت » استعمال مىشود و گاهى در مجرّد « احسان » بدون رقت . . . و هنگاميكه خداى متعال به آن وصف شود ، مراد « احسان » مجرّد و بدون رقت است و به همين جهت روايت شده « رحمت » از خدا ، نعمت و افزونى دادن ، و از انسانها رقّت و ترحّم است » « 5 »
هامش
( 1 ) - سورهى ص آيهى 43
( 2 ) - سورهى زمر آيهى 38
( 3 ) - سورهى فصّلت آيهى 50
( 4 ) - سورهى شورى آيهى 48
( 5 ) - مفردات راغب ص 191