( 6 ) دنيا رحمتى از خداست « 1 »
1 - خداى متعال مىفرمايد :
« وَ إِذا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُمْ إِذا لَهُمْ مَكْرٌ فِي آياتِنا -
و هنگاميكه به مردم پس از مشقّتى كه به ايشان رسيده است رحمتى مىچشانيم ، در آيات ما نيرنگ مىورزند » « 2 »
2 -
« وَ لَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْناها مِنْهُ إِنَّهُ لَيَؤُسٌ كَفُورٌ -
و اگر از خود رحمتى به انسان بچشانيم سپس آن را از او بگيريم ، هر آينه بسيار نوميد و ناسپاس خواهد بود » « 3 »
3 -
« نُصِيبُ بِرَحْمَتِنا مَنْ نَشاءُ وَ لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ -
رحمتمان را بهركس بخواهيم مىرسانيم ، و پاداش نيكوكاران را تباه نمىكنيم » « 4 »
هامش
( 1 ) - يعنى در كلام خداى متعال از آن تعبير به رحمت شده است .
( 2 ) - سورهى يونس آيهى 21
( 3 ) - سورهى هود آيهى 9
( 4 ) - سورهى يوسف آيهى 56