( 3 ) دنيا و مواهب مادّى آن فضل و مرحمت خداى متعال است
1 - خداى متعال مىفرمايد :
« وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْراً لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ -
آنان كه در انفاق آنچه خداوند از فضل و نعمت خود به ايشان عطا كرده بخل مىروزند گمان نكنند اين برايشان بهتر است بلكه اين براى آنان بدتر است » « 1 »
2 -
« الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَ يَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَ يَكْتُمُونَ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ -
آنان كه بخل مىورزند و مردم را به بخل فرمان مىدهند و آنچه خداوند از فضل و نعمت خود به آنان عطا كرده كتمان مىنمايند » « 2 »
اگرچه فضل به علم و ديگر كمالات معنوى نيز اطلاق مىشود امّا به قرينهى « بخل » بايد گفت آشكارترين مصداق آن در اين آيات « مال » است .
هامش
( 1 ) - سورهى عمران آيهى 180
( 2 ) - سورهى نساء آيهى 37