آخرت ايشان شركت ندارند ، در دنيا در برترين مسكنها سكونت دارند و بهترين خوراكها را مىخورند و از آنچه دنياداران بهره مىگيرند بهرهورند ، و از آنچه جبّاران متكبّر دارند برخوردارند ، در عين حال از دنيا با توشهيى كامل و تجارتى پرسود مىروند ، در دنيايشان به لذّت زهد در دنيا رسيدهاند ، و به اينكه فردا در آخرتشان همسايگان خدايند يقين دارند . « 1 »
24 - مال و پسران ، كشت و بهرهى دنيوى است و عمل صالح كشت و بهرهى اخروى . و گاهى خداى متعال هر دو را به گروههايى عطا مىفرمايد . « 2 »
* * * 25 - امام صادق عليه السلام فرمود : خداوند به بندهيى سى هزار ( درهم يا دينار ) عطا نكرده كه خير او را خواسته باشد . و فرمود : هرگز مردى ده هزار ( درهم يا دينار ) از حلال جمع نكرده است ، و مسلّما خداوند هر دو را ( دنيا و آخرت را ) به گروههايى مىدهد در صورتى كه به خويشاوند عطا كنند و به عمل صالح موفق شوند ؛ و مسلّما خداوند به گروهى دنيا و آخرت را با هم عطا فرموده است . « 3 »
26 - امام صادق عليه السلام در تفسير آيهى
« مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَ مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ -
كسىكه كشت آخرت را
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه 3 / 31
( 2 ) - نهج البلاغه 1 / 56
( 3 ) - بحار 72 / 66 به نقل از « تمحيص » .