5 - از دنيا توشهيى برداريد كه فردا ( در آخرت ) با آن خود را حفظ كنيد ! « 1 »
6 - بد تجارتى است كه دنيا را بهاى خود و عوض آنچه براى تو نزد خداست بدانى ، و برخى از ايشان با كار آخرت دنيا را مىخواهد و با كار دنيا آخرت را نمىخواهد . « 2 »
7 - آگاه باشيد دنيا سرايى است كه نجات از آن نيست مگر در آن . . . پس آنچه از دنيا براى دنيا گرفته شود از آن بيرون مىروند و دربارهى آن مورد محاسبه و مسئوليت قرار مىگيرند ، و آنچه از دنيا براى غير دنيا گرفته شود ، بر آن وارد مىشوند و در ان اقامت مىكنند . « 3 »
8 - آنچه را كه برايتان مىماند ( نعمتهاى اخروى ) بوسيلهى آنچه از دستتان مىرود ( خواستههاى دنيوى ) خريدارى كنيد . « 4 »
9 - بندگان برگزيدهى خداوند ؛ كم دنيا را كه پايدار نيست به بسيار آخرت كه فنا ندارد فروختند . « 5 »
10 - و بايد از سراى رفتنش ( دنيا ) براى سراى اقامتش ( آخرت ) توشه بردارد . « 6 »
11 - دنيا براى اقامت شما خلق نشده بلكه براى عبور و گذشتن شما آفريده شده است تا در آن توشهيى از اعمال براى سراى اقامت ( آخرت ) برداريد . « 7 »
12 - اى مردم ! جز اين نيست كه دنيا سراى گذشتن و
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه 1 / 68 و 107
( 2 ) - نهج البلاغه 1 / 74
( 3 ) - نهج البلاغه 1 / 104
( 4 ) - نهج البلاغه 1 / 105
( 5 ) - نهج البلاغه 2 / 103
( 6 ) - نهج البلاغه 1 / 147
( 7 ) - نهج البلاغه 2 / 22