3 - اگر به كشت دنيا فرا خوانده شود انجام مىدهد و اگر به كشت آخرت فرا خوانده شود كسالت و تنبلى مىورزد ، چنان كه گويا آنچه ( براى دنيا ) انجام مىدهد بر او واجب و آنچه در انجام آن سستى مىكند ( امور آخرت ) از او ساقط است . « 1 »
4 - نفرين بر شما ، از نكوهش بر شما خسته و ملول شدم ، آيا به زندگى دنيا به جاى آخرت رضايت دادهايد و ذلّت را به جاى عزّت پذيرفتهايد ؟ « 2 »
5 - و بسيار بد تجارتى است كه دنيا را بهاى خود و عوض آنچه نزد خدا براى توست بپندارى . . . « 3 »
6 - كسىكه دنيا در چشمش عظمت داشته باشد و موقعيت آن در دلش بزرگ جلوه كند ، دنيا را بر خدا مقدم مىدارد و يكسره به آن روى مىآورد و بندهى آن مىشود ، و قطعا روش رسول خدا صلى الله عليه و آله براى آنكه پيروى كنى كافى است ، و ترا دليلى است بر نكوهش دنيا و عيب آن و بسيارى رسواييها و زشتيهاى آن . « 4 »
7 - امام صادق عليه السلام فرمود : از ما نيست كسىكه دنيايش را به جهت آخرتش و آخرتش را به جهت دنيايش ترك كند . « 5 »
8 - مردى به امام صادق عليه السلام عرض كرد : به خدا سوگند ما خواستار دنيائيم و دوست داريم كه به ما داده شود .
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه ج 1 ص 197
( 2 ) - نهج البلاغه ج 1 ص 78
( 3 ) - نهج البلاغه ج 1 ص 73
( 4 ) - نهج البلاغه ج 2 ص 72
( 5 ) - وسائل ج 12 ص 49 به نقل از « فقيه » .