تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتاب التنوير (فارسى) — صفحة 131

مساهمون:

ص١٣١
بعوض سداب و طرخون گشنيز كنند . » ذخيره خوارزمشاهى

مغص

درد رودكانى .

منيجنه

بفتح اول ، كسر دوم سكون سوم ، كسر چهارم ، فتح پنجم : پارچ مسين گردن‌دراز . اكنون به زبان بومى خوزستان آن را : مسقنه گويند .

موزه

بضم اول : چكمه است ، انورى گويد :
چون زابرام لبم دست ملك فارغ شد * گفت بختم خنكا كفش بنه موزه بخواه

موم بايره

اين كلمه در منابع به نظر نرسيد ، شايد « سايره » باشد ؟ يعنى : موم معمولى . شيخ الرئيس در قرابادين قانون مىگويد موم دوگونه است : صافى و سياه و خواص و اوصاف هر نوع را به تفصيل بيان مىكند .

ميغ

دم تيره‌گون كه در زمستان بر روى زمين پديدار گردد .