سرانجام سعد ابى وقاص در سال 58 هجرى از دنيا رفت .
عمر سعد گر چه به خاطر شخصيت پدرش معروف بود ؛ اما هرگز در شمار رجال لشكرى نبوده و شهرت پهلوانى و شمشيرزنى نداشت .
او مردى زاهد نما و محدث و به اصطلاح « اهل علم » محسوب مىشد . در واقع يك روحانى قلابى بود كه در حكومت بنىاميه از وجههء عوام فريب او استفاده مىشد . ابن زياد با وجود افراد زيادى كه هر كدام شمشيرزن ماهرى بودند و دور او جمع بودند مأموريت كربلا را به او سپرد و رشوهء حكومت رى را هم به حلقوم او نهاد و او را آبستن قدرت نمود . « 1 »
نقش عمر در شهادت امام حسين عليه السلام
نقش عمر در كربلا بسيار اساسى بود ؛ زيرا او فرماندهى كل و اصلى جنگ بود و از طرف ابن زياد با چهار هزار نفر مأمور آزاد ساختن يكى از شهرهاى استان همدان بود و مزدش حكومت رى در نظر گرفته شده بود .
عبيداللَّه بن زياد كه از پاسخ ندادن امام حسين عليه السل خشمناك شده بود ، به دنبال فردى مثل عمر سعد مىگشت تا او را
هامش
( 1 ) - در كربلا چه گذشت ، ص 260 .