كه اينجا - احتياط به فعل - حسن است .
جواب ما اين است كه خير در اينجا : احتمال تشريع نيست چون حرمت تشريع - تابع تحقق موضوع است كه ادخال ما ليس من الدين فى الدين باشد و اسناد ما لم يعلم الى اللّه باشد ولى در ما نحن فيه - آنجا عبادت محتمله به احتمال مطلوبيت و به قصد احتياط است و احتياط - صددرصد - مطلوب است و ربطى به تشريع ندارد پس در موارد احتمال مستحب عبادى احتمال حرمت نيست بلكه صرفا احتمال استحباب و عدم آن است - و لذا در مواردى احتياط واجب شده با اينكه همين احتمال تشريع هست مثل نماز خواندن به چهار جهت كه در واقع - يكى به طرف قبله و عبادت واقعى است و در بقيه به هر طرف كه مىخواند - احتمال مىدهد كه قبله نباشد ولى اين تشريع - نمىشود و كذا - نماز خواندن در ثوبين مشتبهين و . . . .
پايان جلد دوّم
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 407
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٤٠٧