تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كوثر فقه (شرح تحرير الوسيله) (فارسى) — صفحة 130

مساهمون:

ص١٣٠
ديگران منع شده است . وجه منع يكى از امور زير است : 1 . مسوخ بودن آن مانع است ؛ 2 . از اعيان نجسه بودن مانع است ؛ 3 . حرام گوشت بودن مانع است . پيش‌تر به اين وجوه جواب داده شد . مهم‌ترين دلايل اين گروه دو وجه ديگر است : 1 . ميمون داراى منفعت حلال مقصود نيست و ماليت ندارد تا بيع آن جايز باشد . پاسخ : منفعت ميمون كمتر از گربه نيست . ميمون آمادگى بيشترى براى تعليم و تربيت و نگهبانى دارد . 2 . دو روايت بر حرمت بيع ميمون دلالت دارد : الف ) روايت مسمع از امام صادق ( ع ) . « 1 » ب ) روايت جعفريات از على ( ع ) . « 2 » پاسخ : هر دو روايت از نظر سند ناتمام است . در سلسله روات روايت اوّل محمد بن حسن شمون غالى و ضعيف وجود دارد . روايت دوم از جعفريات ( كتاب اشعثيات ) است . و مورد تأييد نيست . بنابراين ميمون هم مثل ساير مسوخ در ملاك كلى داخل است كه اگر منفعت حلال مقصود دارد معاملهاش جايز است و اگر ندارد جايز نيست .

خريد و فروش چيزهايى كه داراى منفعت نمى باشند

در پايان مسأله هفتم درباره معامله مطلق اشياى غير قابل انتفاع برداشتى از قول امام راحل عظيم‌الشأن ذكر مىشود : دليل بطلان بيع اشياى غيرقابل انتفاع ، علاوه بر خسّت و عدم التفات شارع ، از نظر امام راحل اين است كه هيچ‌يك از عناوين معاملات ( بيع ، صلح ، هبه ، اجاره و . . . ) بر مبادله اين اشياء صدق نميكند ؛ زيرا حقيقت معامله قوامش به تبديل و جابه‌جايى اضافات و نسبتهاى خاصّ است ، و آن عبارت است از اضافه ملكيت يا اضافه
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 17 ، ص 171 ، ح 4 . ( 2 ) . الجعفريات ، ص 180 .
كوثر فقه (شرح تحرير الوسيله) (فارسى) — صفحة 130 | على محمدى خراسانى