طاعت پروردگار را بر ديگران مقدّم بدارى ، به ريسمان الهى چنگ زنى ، چرا كه هركس به اين ريسمان چنگ زند به صراط مستقيم هدايت يافته است و رضا و هواى احدى را بر رضا و هواى حقّ تعالى مقدم مدار كه اين وصيت الهى به بندگانش مىباشد ، خداى از آنان غير تقوى را نمىپذيرد ، و جز تقوى و اخلاص را تعظيم نمىكند و بزرگ نمىشمارد .
اى عبد الله بدان كه خلائق به هيچ چيزى بزرگتر از تقواى الهى واگذار نشدهاند و همين تقواى الهى وصيت ما خاندان است ، پس اگر خواسته باشى به چيزى از نعمتهاى دنيا برسى كه فرداى قيامت از آن پرسيده مىشوى پس چنان كن .
عبد الله بن سليمان نوفلى [ راوى اين حديث مفصّل از امام صادق عليه السّلام ]
مىگويد : هنگامى كه اين نامه بدست عبد الله نجاشى رسيد و آن را مطالعه كرد گفت : سوگند به خدائى كه جز او خدائى نيست مولايم [ ( امام صادق عليه السّلام ] راست گفت هيچ انسانى به مضمون نامه عمل نكند مگر اينكه اهل نجات شود .
عبد الله بن سليمان مىگويد : خود نجاشى پيوسته تا زنده بود به اين نامه عمل مىكرد . « 1 »
هامش
( 1 ) كشف الريبة ص 122 ، و وسائل الشيعه ج 12 ، ص 150 ، حديث اوّل باب 49 .