( 25 ) ( نوحهگرى )
بيست و پنجمين مسأله از مسائل نوع رابع در رابطه با يكى ديگر از كارهاى حرام به نام نياحت و نوح است كه ضمنا از امورى است كه اكتساب به آن مرسوم است و بر همين اساس بزرگانى از قدماء و متأخرين آن را در عداد مكاسب محرّمه ذكر كردهاند ، از قبيل :
شيخ مفيد « 1 » شيخ طوسى « 2 » سلّار « 3 » ابن ادريس حلّى « 4 » محقّق اوّل « 5 » و متاخرين از محقّق « 6 »
و معناى نوح يا نياحت كه دو مصدر ناح ينوح هستند عبارتست از نوحه گرى و گريهء با جزع و فزع بر ميّت [ وقتى عزيزى از دنيا مىرود معمولا خانمها
هامش
( 1 ) المقنعه ص 588
( 2 ) النهاية ص 365
( 3 ) المراسم ص 170
( 4 ) السرائر ج 2 ص 222
( 5 ) الشرايع ج 2 ص 10
( 6 ) مثل علّامه در ارشاد ج 1 ص 357 و قواعد ص 121 ، و شهيد در دروس ج 3 ص 162 - 163