امام عليه السلام فرمودند : آرى . او پرسيد : در چه زمانى ؟
امام عليه السلام فرمودند : دو روز بعد از خارج شدن تو از آفريقا مُرد .
آفريقايى گفت : به خدا قسم راشد نه مريض بود و نه هيچ گونه دردى داشت !
امام عليه السلام به او فرمودند : مگر هر كس كه مىميرد به خاطر مرض يا درد مىميرد ؟
ابوبصير گفت : از امام عليه السلام پرسيدم : اين مرد آفريقايى كيست ؟
امام عليه السلام فرمودند : دوست ما و پيرو ما خاندان است .
آن گاه امام عليه السلام فرمودند : آيا مىپنداريد براى ما با شما ، چشمانى نظارهگر و گوشهايى شنوا وجود ندارد ؟ چه پندار نادرستى ؛ به خدا قسم بر ما هيچ چيزى از اعمال شما پنهان نيست
. پس همهء ما را حاضر در نزد خود بدانيد و نفسهاى خود را به كارهاى پسنديده عادت دهيد و اهل كارهاى نيك شويد تا به آن شناخته شويد .
من فرزندان و شيعيان خود را به آنچه گفتم امر مىكنم
. اين روايت مطالب مهمّى را دربردارد كه براى درك معانى آن ، لازم است دقّت كامل نمود .
نكتهء مهمّى كه از اين روايت استفاده مىكنيم ، اعتقاد به حضور خاندان وحى عليهم السلام مىباشد ، و درك اين واقعيّت امكان پذير است به شرطى كه شرايطى را كه امام باقر عليه السلام براى درك آن بيان فرمودهاند رعايت شود .
نكتهء بسيار مهمّى كه آن حضرت در پايان فرمايش خود فرمودهاند اين است كه آن بزرگوار شيعيان و فرزندان خود را به آن سفارش و امر فرمودهاند . و اين دليل بر آن است كه بايد همه براى شناخت و دريافت واقعيّتى را كه بيان فرمودهاند ، سعى و كوشش كنند .
بنابراين روايت ، هر يك از آن بزرگواران عين اللَّه هستند كه اعمال و رفتار ما را مىبينند و اذُن اللَّه هستند كه تمام گفتار ما را مىشنوند . آن گاه امام عليه السلام كسانى را كه اين حقايق را نپذيرفتهاند مورد خطاب و نكوهش قرار داده و مىفرمايند واقعاً بد اعتقادى داريد به خدا سوگند هيچ چيزى از اعمال شما از ما پوشيده نيست .
حضرت امام باقر عليه السلام پس از بيان اين نكات به نتيجه گيرى از فرمايشات خود مىپردازند و به چند نكته تصريح مىفرمايند :
الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 95
مساهمون: سيد مرتضى مجتهدى سيستانى
ص٩٥