از اين كلام مىتوان استفاده نمود كه به وسيلهء زيارات يا دعاهايى كه در ارتباط با آن حضرت است ، انسان مىتواند به سوى آن بزرگوار توجّه نموده و قلب و روح خود را مجذوب آن وجود مقدّس نمايد .
مسألهء توجّه داشتن به مقام و شخصيّت امام عصر ارواحنا فداه و اظهار اندوه و غم در هجران و فراق آن بزرگوار نه تنها در زمان غيبت ، بلكه در زمان حضور ائمّهء اطهار عليهم السلام نيز مطرح بوده و اهل بيت عليهم السلام عظمت مقام و شخصيّت حضرت بقيّة اللَّه ارواحنا فداه را بيان كردهاند و از غيبت و فراق آن سرور عالمِ امكان اظهار تأسّف نمودهاند .
در واقع اهل بيت عليهم السلام نه تنها با بيانات خود مردم را موظّف نمودهاند كه به ياد سرور عالم هستى باشند و در غيبت و فراق آن بزرگوار اندوهگين و غمناك باشند ؛
بلكه عملًا نيز با ريختن اشك و كشيدن آه از دل پر درد خود ، نسبت به غيبت طولانى حضرتش ، همه را درس سوز و انتظار آموختهاند ؛ ولى متأسّفانه شيعيان اين مسألهء حياتى را كه در تمام ابعاد زندگى دنيوى و اخروى آنها داراى مهمترين اثر است ، به دست غفلت و فراموشى سپردهاند
. بزرگانى كه وظيفه داشته و دارند مردم را با اين موضوع بسيار مهمّ كه در عالم هستى تأثير عظيم دارد آشنا نمايند ، سهل انگارى كردند ؛ و با غفلت و بىتوجّهى جامعهء شيعه در گذشته و حال از اين مسئلهء مهمّ و حياتى ، جهان همچنان از نعمت ظهور حضرت بقيّة اللَّه الأعظم ارواحنا فداه بىبهره است و بر اثر دورى و غيبت آن سرور عالم هستى به نعمت تكامل در تمام ابعاد علمى و معنوى ، دست نيافته و همچنان زور و زر و تزوير بر جهان و جهانيان حكومت مىكند و ادامهء حكومت لعنت شدهء حبترى ميلياردها انسان مسلمان و غير مسلمان را در چنگال خونبار خود گرفتار نموده است . جامعهء ما آنگونه در مسائل دنيوى غرق شده و آنچنان چشم به اسباب دوخته كه مسبّب الأسباب را فراموش كرده است
، درست است كه دنيا سراى اسباب مىباشد و ما بايد براى كارهاى خود در پى اسباب و وسيله باشيم ، ولى اين نبايد تا به آن حدّ باشد كه سببآفرين را فراموش كنيم . جامعهء ما ، هم به خداوند كه مسبّب الأسباب است كمتوجّه مىباشد و هم از ولىّ و جانشين او غفلت مىورزد .
الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 84
مساهمون: سيد مرتضى مجتهدى سيستانى
ص٨٤