تَسْمَعُ فيها صَوْتَ عَبْدٍ مُسْلِمٍ سُجِنَ فيها بِمُخالَفَتِهِ ، وَذاقَ طَعْمَ
كه صداى بندهء مسلمانت را مىشنوى كه در جهنّم به خاطر مخالفت و نافرمانيش زندانى شده است ؛ و به خاطر
عَذابِها بِمَعْصِيَتِهِ ، وَحُبِسَ بَيْنَ أَطْباقِها بِجُرْمِهِ وَجَريرَتِهِ وَهُوَ
معصيت و گناهش مزه عذاب جهنم را چشيده است و بين طبقههاى مختلف جهنم به خاطر جرم و گناهش زندانى شده است ؛ او
يَضِجُّ إِلَيْكَ ضَجيجَ مُؤَمِّلٍ لِرَحْمَتِكَ ، وَيُناديكَ بِلِسانِ أَهْلِ
با ضجّه و ناله ، به اميد و آرزوى رحمتت فرياد برمىآورد ، و با زبان و طرز گفتار
تَوْحيدِكَ ، وَيَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِرُبُوبِيَّتِكَ . يا مَوْلايَ ، فَكَيْفَ يَبْقى فِي
يگانهپرستانت تو را ندا مىدهد و توسّل به ربوبيّت و پروردگارى تو پيدا مىكند . اى مولاى من ؛ چگونه اين
الْعَذابِ وَهُوَ يَرْجُو ما سَلَفَ مِنْ حِلْمِكَ ، أَمْ كَيْفَ تُؤْلِمُهُ النَّارُ
بندهات در عذاب باقى بماند با وجود اين كه به حلم و بردبارى ديرينهات اميدوار است ؟ يا چگونه آتش او را به درد آورد ؛
وَهُوَ يَأْمُلُ فَضْلَكَ وَرَحْمَتَكَ ، أَمْ كَيْفَ يُحْرِقُهُ لَهيبُها وَأَنْتَ
با اين كه او به فضل و مهربانيت ، آرزومند است ؟ يا چگونه زبانههاى آتش ، او را بسوزاند
تَسْمَعُ صَوْتَهُ وَتَرى مَكانَهُ ، أَمْ كَيْفَ يَشْتَمِلُ عَلَيْهِ زَفيرُها وَأَنْتَ
در حالى كه صدايش را مىشنوى و جايگاهش را مىنگرى ؟ ! يا چگونه شعلهها و شرارههاى آتش او را در برگيرد در حالى كه
تَعْلَمُ ضَعْفَهُ ، أَمْ كَيْفَ يَتَقَلْقَلُ بَيْنَ أَطْباقِها وَأَنْتَ تَعْلَمُ صِدْقَهُ ، أَمْ
ناتوانى او را مىدانى ؟ يا چگونه با وجود راستگوئىاش - كه تو نيز از آن آگاهى - بين طبقههاى جهنّم بالا و پايين رود ؟ يا
كَيْفَ تَزْجُرُهُ زَبانِيَتُها وَهُوَ يُناديكَ يا رَبَّهْ ، أَمْ كَيْفَ يَرْجُو فَضْلَكَ
چگونه مأموران آتش او را به سوى دوزخ مىرانند در حالى كه او ندا مىدهد و مىگويد : اى پروردگار من ؛ يا چگونه او به فضل تو اميدوار
في عِتْقِهِ مِنْها فَتَتْرُكُهُ فيها ، هَيْهاتَ ، ما ذلِكَ الظَّنُّ بِكَ ، وَلَا
باشد تا رهايش كنى ، ولى تو او را در آتش وامىگذارى ؟ ! نه هرگز ؛ اين بعيد است و چنين گمان و انديشهاى در مورد تو نيست ؟ و اين
الْمَعْرُوفُ مِنْ فَضْلِكَ ، وَلا مُشْبِهٌ لِما عامَلْتَ بِهِ الْمُوَحِّدينَ مِنْ
گونه در مورد فضل تو معروف نيست ؛ و اين ، شبيه رفتار بزرگوارانه و
بِرِّكَ وَإِحْسانِكَ ، فَبِالْيَقينِ أَقْطَعُ لَوْلا ما حَكَمْتَ بِهِ مِنْ تَعْذيبِ
نيكويى و احسان تو ، نسبت به يكتاپرستان نيست . پس يقين دارم و باورم بر اين است كه اگر حكم و دستور تو
الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 690
مساهمون: سيد مرتضى مجتهدى سيستانى
ص٦٩٠