سَيْفاً إِلّا كَسَرَهُ ، وَلا صَنَماً إِلّا رَضَّهُ ، وَلا دَماً إِلّا أَراقَهُ ، وَلا جَوْراً
شمشيرى را مگر اينكه بشكند ، و هيچ بتى را مگر اينكه درهم بكوبد و خرد كند ، و هيچ خونى را مگر اينكه بريزد ، و هيچ ستمى را
إِلّا أَبادَهُ ، وَلا حِصْناً إِلّا هَدَمَهُ ، وَلا باباً إِلّا رَدَمَهُ ، وَلا قَصْراً
مگر اين كه از بين ببرد ، و هيچ دژى را مگر اين كه فرو بريزد ، و هيچ درى را مگر اين كه ببندد ، و هيچ كاخى را
إِلّا أَخْرَبَهُ ، وَلا مَسْكَناً إِلّا فَتَّشَهُ ، وَلا سَهْلًا إِلّا وَطِئَهُ ، وَلا جَبَلًا
مگر اين كه ويران سازد ، و هيچ منزلگاهى را مگر اين كه وارسى كند ، و هيچ بيابانى را مگر اين كه زير پا بگذارد ، و هيچ كوهى را
إِلّا صَعَدَهُ ، وَلا كَنْزاً إِلّا أَخْرَجَهُ ، بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ . « 1 »
مگر اين كه بالا رود ، و هيچ گنجى را مگر اين كه بيرون آورد ؛ به واسطهء رحمتت ، اى مهربانترين مهربانان .
15 - زيارت ششم حضرت بقيّة اللَّه ارواحنا فداه
پس از زيارت امام هادى و امام حسن عسكرى عليهما السلام ، به سوى سرداب مقدّس آمده و همانند كسى كه اجازهء ورود مىطلبد درب سرداب را بگير ، و با نام خداوند و با حالت آرامش و وقار و سنگينى ، و با ادب كامل پايين برو ، و دو ركعت نماز در آستانهء سرداب مقدّس به جاى آور و بگو :
اللَّهُ أَكْبَرُ ، اللَّهُ أَكْبَرُ ، لاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ ، اللَّهُ أَكْبَرُ ، اللَّهُ أَكْبَرُ وَللَّهِ الْحَمْدُ .
اللَّه اكبر ، خدا بزرگتر از آن است كه وصف شود ؛ جز خدا معبودى نيست ؛ اللَّه اكبر ، خدا بزرگتر از آن است كه وصف شود ؛ سپاس و ستايش ،
الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي هَدانا لِهذا ، وَعَرَّفَنا أَوْلِيآءَهُ وَأَعْدآءَهُ ، وَوَفَّقَنا
مخصوص ذات خداوند است ؛ ستايش ، ويژهء خداست ؛ خدايى كه ما را به اين امر ، راهنمايى كرد ؛ دوستانش و دشمنانش را به ما شناساند ،
لِزِيارَةِ أَئِمَّتِنا وَلَمْ يَجْعَلْنا مِنَ الْمُعانِدينَ النَّاصِبينَ ، وَلا مِنَ الْغُلاةِ
و ما را به زيارت پيشوايانمان موفّق فرمود ، و ما را از نواصب و كسانى كه دشمنى و سرسختى با آن بزرگواران دارند ، يا تندروانى كه همانند
هامش
( 1 ) . مصباح الزائر : 442 .
ظاهر آن است كه زيارت پنجم ، دوّم و سوّم ، اختصاص به سرداب مقدّس ندارند ، ولى چنان كه از نسخهء شهيد رحمه الله نيز برمىآيد ، زيارت ششم و زيارتهاى اوّل و چهارم مخصوص سرداب مقدّساند .