إِنَّكَ حَميدٌ مَجيدٌ ، وَصَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الطَّاهِرينَ .
راستى تو ستوده شكوهمند هستى ؛ و خدا بر محمّد و خاندان پاكش درود فرستد .
سپس به داخل جايگاه اصلى سرداب برو ، و دو ركعت نماز به جاى آور و بگو :
أَللَّهُمَّ عَبْدُكَ الزَّآئِرُ في فِنآءِ وَلِيِّكَ الْمَزُورِ ، الَّذي فَرَضْتَ طاعَتَهُ
بار الها ؛ بندهء زائرت به بارگاه وليّت كه مورد زيارت من است وارد گشته است ؛ همان وليّى كه فرمانبردارى از او را
عَلَى الْعَبيدِ وَالْأَحْرارِ ، وَأَنْقَذْتَ بِهِ أَوْلِيآءَكَ مِنْ عَذابِ النَّارِ .
بر بندگان و آزادان واجب و حتمى فرمودى ، و دوستانت را به واسطهء او از عذاب دوزخ نجات بخشيدى .
أَللَّهُمَّ اجْعَلْها زِيارَةً مَقْبُولَةً ذاتَ دُعآءٍ مُسْتَجابٍ ، مِنْ مُصَدِّقٍ
بار الها ؛ اين زيارت را پذيرفته و با دعايى مستجاب از زايرى قرار ده كه وليّت را تصديق مىكند
بِوَلِيِّكَ غَيْرِ مُرْتابٍ . أَللَّهُمَّ لاتَجْعَلْهُ اخِرَ الْعَهْدِ بِهِ وَلا بِزِيارَتِهِ ،
و در او شكّى ندارد . بار الها ؛ اين را آخرين زيارت من و آخرين تجديد عهد با او قرار مده ؛
وَلاتَقْطَعْ أَثَري مِنْ مَشْهَدِهِ وَزِيارَةِ أَبيهِ وَجَدِّهِ . أَللَّهُمَّ اخْلُفْ
اثر و نشانهء حضورم را از محلّ حضور و زيارت خودش و پدرش و جدّش برمينداز . خدايا ؛
عَلَيَّ نَفَقَتي ، وَانْفَعْني بِما رَزَقْتَني في دُنْيايَ وَ اخِرَتي ، لي
هزينهام را از خودت جايگزين كن ، و آن چه نصيبم فرمودى براى دنيا و آخرتم سودمند ساز ؛ اين كارها را براى من ،
وَلِإِخْواني وَأَبَوَيَّ وَجَميعِ عِتْرَتي . أَسْتَوْدِعُكَ اللَّهَ أَيُّهَا الْإِمامُ
برادرانم ؛ پدر و مادرم و جميع خاندانم انجام بده . تو را به خدا مىسپارم ؛ اى امامى
الَّذي يَفُوزُ بِهِ الْمُؤْمِنُونَ ، وَيَهْلِكُ عَلى يَدَيْهِ الْكافِرُونَ
كه مؤمنان به واسطهء او كامياب و كافران دروغپرداز با دستان تو هلاك مىگردند ؛
الْمُكَذِّبُونَ ، يا مَوْلايَ يَا بْنَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ ، جِئْتُكَ زآئِراً لَكَ
اى مولاى من ، اى فرزند حسن فرزند على ؛ به عنوان زايرى براى تو ، وَلِأَبيكَ وَجَدِّكَ ، مُتَيَقِّناً الْفَوْزَ بِكُمْ ، مُعْتَقِداً إِمامَتَكُمْ . أَللَّهُمَّ
پدرت و جدّت خدمتتان شرفياب شدم ، در حالى كه يقين دارم رستگارم مىسازيد ، و به پيشوايى و امامت شما اعتقاد دارم . بار الها ؛
الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 638
مساهمون: سيد مرتضى مجتهدى سيستانى
ص٦٣٨