وقتى قنوتت تمام شد ، ركوع و سجده نموده و مىنشينى و تشهّد و سلام نماز را انجام مىدهى و پس از آن كه تسبيح حضرت زهرا عليها السلام را گفتى ، دو طرف صورتت را خاكآلود نموده و چهل بار بگو :
« سُبْحانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ للَّهِ وَلا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ » .
خدا منزّه است ، ستايش ويژهء اوست ، و جز او معبودى نيست ، و او بزرگ است .
سپس از خداى تعالى بخواه كه تو را از ارتكاب گناه باز دارد ، و از عذاب خود نجات دهد و ببخشد ، و توفيق انجام كارهاى نيك كه موجب تقرّب به خدا مىشود و باعث جلب رضايت او مىگردد و پذيرش آنها را عطا كند . آنگاه نزد سر مطهّر بايست و دو ركعت نماز مانند نمازى كه پيش از اين گفتيم به جاى آور و پس از نماز ، خود را به روى قبر مطهّر بينداز و آن را ببوس و بگو :
زادَ اللَّهُ في شَرَفِكُمْ ، وَالسَّلامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ .
خداوند شرافت شما را بيفزايد ، و سلام و رحمت و بركات خداوند نيز به طور دايم نثار شما باد .
آن گاه براى خودت ، پدرت ، مادرت ، و هر كسى كه مىخواهى دعا كن . « 1 »
علّامهء مجلسى رحمه الله مىفرمايد : نويسندهء كتاب « المزار الكبير » مىگويد : زيارت ديگرى براى امام حسين عليه السلام در روز عاشورا هست كه از ناحيهء مقدّسهء امام زمان ارواحنا فداه به يكى از نوّاب خويش صادر شده : نزد قبر آن حضرت مىايستى و مىگويى :
السَّلامُ عَلى آدَمَ صِفْوَةِ اللَّهِ مِنْ خَليقَتِهِ ،
و زيارت را مانند آنچه نقل شد ادامه مىدهد .
بدين سان روشن مىشود كه اين زيارت به راستى از حضرت مهدى ارواحنا فداه روايت شده است . البتّه احتمال دارد كه اين زيارت به روز عاشورا اختصاص نداشته باشد ؛
چنان كه سيّد مرتضى اعلى اللَّه مقامه نيز همين اعتقاد را داشته است . « 2 »
آية اللَّه سيّد احمد مستنبط رحمه الله نيز مىنويسد : روايت زيارت ناحيهء مقدّسه دلالتى ندارد كه خواندن آن ، به روز عاشورا اختصاص داشته باشد
. « 3 »
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار : 101 / 317 .
( 2 ) . بحار الأنوار : 101 / 328 .
( 3 ) . الزيارة والبشارة : 2 / 488 .