الْأَوْهامُ حَقيقَةَ ماهِيَّتِهِ ، وَلاتَتَصَوَّرُ الْأَنْفُسُ مَعانِيَ كَيْفِيَّتِهِ ، مُطَّلِعاً
اوهام حقيقت ذات او را درك نمىكنند ، و جانها كيفيّت و چگونگى او را نمىتوانند تصوّر كنند ،
عَلَى الضَّمآئِرِ ، عارِفاً بِالسَّرآئِرِ ، يَعْلَمُ خآئِنَةَ الْأَعْيُنِ وَما تُخْفِي
بر امور نهانى آگاه و بر پنهانىها آشنا است ؛ خيانت چشمها و آن چه در سينهها پنهان است را مىداند .
الصُّدُورُ . أَللَّهُمَّ إِنّي اشْهِدُكَ عَلى تَصْديقي رَسُولَكَ صَلَّى اللَّهُ
خدايا ؛ تو را گواه مىگيرم بر تصديقم نسبت به پيامبرت - كه درود خدا بر او
عَلَيْهِ وَ الِهِ ، وَايماني بِهِ ، وَعِلْمي بِمَنْزِلَتِهِ ، وَإِنّي أَشْهَدُ أَنَّهُ
و آل او باد - و ايمانم به او ؛ و آگاهيم نسبت به مقام و منزلتش ؛ و شهادت مىدهم كه همانا او
النَّبِيُّ الَّذي نَطَقَتِ الْحِكْمَةُ بِفَضْلِهِ ، وَبَشَّرَتِ الْأَنْبِيآءُ بِهِ ، وَدَعَتْ
پيامبرى است كه حكمت به فضل و دانش او گويا گشت ، و پيامبران به آمدن او بشارت دادند . و دعوت
إِلَى الْإِقْرارِ بِما جآءَ بِهِ ، وَحَثَّتْ عَلى تَصْديقِهِ بِقَوْلِهِ تَعالى
به اقرار به آن چه آورده است ، كردند و تشويق به تصديقش نمودند ؛ همان گونه كه خداوند فرمود :
« الَّذي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْريةِ وَالْإِنْجيلِ يَأْمُرُهُمْ
« كسى است كه نامش را در تورات و انجيل نوشته شده مىيابند ، او آنها را
بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهيهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَيُحَرِّمُ
به كارهاى نيكو امر مىكند و از كارهاى زشت باز مىدارد و پاكها را براى آنها حلال مىكند ، و
عَلَيْهِمُ الْخَبآئِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلالَ الَّتي كانَتْ
آلودگىها و پليدىها را براى آنها حرام مىنمايد ؛ و برمىدارد از دوش ايشان سنگينى و بار گران و غل و زنجيرى را كه
عَلَيْهِمْ » « 1 » . فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ رَسُولِكَ إِلَى الثَّقَلَيْنِ ، وَسَيِّدِ
بر گردن دارند » . پس ، درود فرست بر محمّد رسول و فرستادهات به سوى جنّ و انس و سيّد و سرور
الْأَنْبِيآءِ الْمُصْطَفَيْنَ ، وَعَلى أَخيهِ وَابْنِ عَمِّهِ اللَّذَيْنِ لَمْ يُشْرِكا
انبياى برگزيدهات ؛ و درود فرست بر برادرش و پسرعمويش ، آن دو كه حتّى براى
بِكَ طَرْفَةَ عَيْنٍ أَبَداً ، وَعَلى فاطِمَةَ الزَّهْرآءِ سَيِّدَةِ نِسآءِ الْعالَمينَ ،
يك لحظه و يك چشم به هم زدن براى تو شرك نورزيدند ؛ و بر فاطمهء زهرا ، سيّده و سرور زنهاى جهانيان ؛
هامش
( 1 ) . سورهء اعراف ، آيهء 157 .