تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 494

مساهمون:

ص٤٩٤
مُمْتَنِعٌ ، وَأَشْهَدُ أَنَّكَ رَبّي وَرَبُّ كُلِّ شَيْءٍ فاطِرُ السَّماواتِ جلوگيرى كند ؛ و گواهى مىدهم كه تو پروردگار من و پرورش‌دهندهء تمام چيزىهايى ؛ آفريننده آسمان‌ها و وَالْأَرْضِ ، عالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ ، الْعَلِيُّ الْكَبيرُ الْمُتَعالُ . أَللَّهُمَّ زمينى ؛ داناى پنهانىها و ديدنىها ؛ بلندمرتبه ، بزرگ و و الا مقام . بار خدايا ؛ إِنّي أَسْأَلُكَ الثَّباتَ فِي الْأَمْرِ ، وَالْعَزيمَةَ فِي الرُّشْدِ ، وَإِلْهامَ به راستى من از تو درخواست ثبات و پايدارى را در ولايت ، و عزم راسخ در انجام خوبىها ، و الهام الشُّكْرِ عَلى نِعْمَتِكَ ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ جَوْرِ كُلِّ جآئِرٍ ، وَبَغْيِ كُلِّ به من براى سپاسگزارى بر نعمت‌هايت دارم . از جور و ستم تمام جائران و ستم كاران ، از جفا كارى باغٍ ، وَحَسَدِ كُلِّ حاسِدٍ . أَللَّهُمَّ بِكَ أَصُولُ عَلَى الْأَعْدآءِ ، وَإِيَّاكَ زورگويان ، و از حسد حسادت‌كنندگان به تو پناه مىآورم . بارالها به واسطه تو مىخواهم بر دشمنان ظفر و چيرگى يابم ؛ و تنها از تو أَرْجُو وِلايَةَ الْأَحِبَّآءِ ، مَعَ ما لاأَسْتَطيعُ إِحْصآءَهُ مِنْ فَوآئِدِ ولايت و دوستى و دوستان را اميد دارم ؛ با اين كه هنوز نمىتوانم موارد فَضْلِكَ ، وَأَصْنافِ رِفْدِكَ ، وَأَنْواعِ رِزْقِكَ ، فَإِنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لاإِلهَ فضل سودمندت ، و انواع پذيرايى و روزىات را به شماره درآورم . همانا ، تو خدايى هستى كه إِلّا أَنْتَ الْفاشي فِي الْخَلْقِ حَمْدُكَ ، الْباسِطُ بِالْجُودِ يَدُكَ ، جز تو معبودى نيست و ستايشت در بين خلقت گسترده و آشكار است ، و دست جود و بخششت باز و گسترده است ، لاتُضادُّ في حُكْمِكَ ، وَلاتُنازَعُ في سُلْطانِكَ وَمُلْكِكَ ، وَلاتُراجَعُ و در حكم و فرمان تو با تو ضدّيت نمىتوان كرد ، و در سلطنت و فرمان‌روايى ، كسى نمىتواند به جنگ تو بيايد ، و امر و دستور تو في أَمْرِكَ ، تَمْلِكُ مِنَ الْأَنامِ ما شِئْتَ ، وَلايَمْلِكُونَ إِلّا ما تُريدُ . باز گردانده نمىشود ، هر چه از مردم را بخواهى ملك توست ؛ ليكن هر چه آن‌ها بخواهند - جز با ارادهء تو - بدست نمىآورند . أَللَّهُمَّ أَنْتَ الْمُنْعِمُ الْمُفْضِلُ الْقادِرُ الْقاهِرُ الْمُقَدَّسُ في نُورِ بار الها ؛ تو نعمت‌بخش ، فضل و فزونىبخش ، توانا ، چيره و غالب و پاكيزه دانسته‌شده در نور الْقُدْسِ ، تَرَدَّيْتَ بِالْعِزَّةِ وَالْمَجْدِ ، وَتَعَظَّمْتَ بِالْقُدْرَةِ وَالْكِبْريآءِ ، پاك هستى ؛ لباس عزّت و بزرگوارى بر تن دارى ، و با قدرت و كبرياييت ابراز بزرگى مىكنى ،
الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 494 | سيد مرتضى مجتهدى سيستانى