جريان دعاى توسّل خواجه نصير رحمه الله
مرحوم خواجه نصير الدين طوسى اهل قريهء جهرود ساوه بوده و ولادت باسعادت او در يازدهم جمادى الاولى سال پانصد و نود و هفت در شهر طوس اتّفاق افتاده كه مادّهء تاريخ او با آيهء كريمهء
جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً
« 1 » موافق است و در هيجدهم ماه ذيحجّهء سال ششصد و هفتاد و دو از اين جهان درگذشت و مجموع عمر شريفش هفتاد و پنج سال بوده است .
علّامهء عراقى در كتاب « دار السلام » مىنويسد : بنا بر آنچه در زبانها افتاده و در بعضى از كتابها نوشته شده :
خواجه نصير مدّت بيست سال كتابى در مناقب اهل بيت عصمت عليهم السلام تأليف نمود و آن را با خود به بغداد برد كه به نظر خليفهء عبّاسى برساند .
اتّفاقاً وقتى رسيد كه خليفه با ابن حاجب براى تفريح و تماشا در كنار شطّ بغداد بودند . خواجه آن كتاب را نزد خليفه نهاد و او آن را به ابن حاجب داد و چون آن ناصبى نظر به مناقب ائمّهء اطهار عليهم السلام نمود از شدّت بغض ، آن كتاب را در آب انداخت و از روى استهزا گفت : « أعجبني تلمّه » ؛ يعنى : صداى افتادن اين كتاب در آب ، مرا به تعجّب درآورد .
پس رو به آن جناب كرد و گفت : اهل كجايى ؟
خواجه فرمود : اهل طوسم .
گفت : از گاوان يا از خران آن محلّ هستى ؟
خواجه فرمود : از گاوان آن محلّم !
ابن حاجب گفت : پس شاخت در كجاست ؟
خواجه فرمود : شاخم را در طوس گذاشتهام مىروم و آن را مىآورم !
پس خواجه مهموم و مغموم و محروم روى به ديار خود نهاد ، اتّفاقاً شبى در
هامش
( 1 ) . سورهء اسراء ، آيهء 81 .