گروهى را هنگام ظهور حضرت مهدى صلوات اللَّه عليه به دنيا برمىگرداند ، كه جزو شيعيان بودهاند و ايمانى خالص داشتهاند ، و از دنيا رفتهاند . برگرداندن ايشان به جهت دستيابى به ثواب يارى و كمكرسانى به امام عصر صلوات اللَّه عليه ، و نيز شادكامى خودشان از ديدن برپايى دولت آن حضرت است .
نيز ، گروهى را كه كفرشان كامل بوده به دنيا برمىگرداند تا از ايشان انتقام بكشد ، و بخشى از عذاب و رنجشى را كه حقّشان است - يعنى كشته شدن به دست شيعيان - به ايشان برسد ؛ و با مشاهدهء اقتدار و حكمرانى نيرومند آن حضرت ، به خوارى و رسوايى كشيده شوند .
در آن زمان شريف ، عدل و داد و نيكى در شرق و غرب هستى برپا مىشود ؛ چنان كه خداوند در قرآن به اين موضوع امر فرموده است .
همچنين ، بندگان خداوند ، توانگر و پر روزى خواهند شد ، و هر چه براى زندگى مادى و نيز امور آخرتشان نياز دارند ، براىشان فراهم خواهد بود .
در آن روزگار ، حقيقت و راستى به جايگاه ارزشمند و شايستهء خود مىرسد ، و آيين رهايىبخش اسلام نيز - با وجود از بين رفتنش - دوباره برمىگردد و از نو مطرح مىشود ؛ بدين سان ، مسلمانان ، اسلام تازه را اختيار مىكنند ، و در اين روزگار است كه حكومت زمين به طور كامل در اختيار نمايندگان الهى قرار مىگيرد . خوشا به حال اهل آن روزگار ؛ خوشا به حالشان .
بار الها ؛ در ظهورش شتاب فرما ، و كار قيام او را آسان گردان ، و ما را از كسانى قرار بده كه در زير خيمهگاههاى حكومت او درآيند ، و به شرف ديدار او و دوستانش نايل مىشوند ، و پيش روى او به مبارزه مىپردازند و دشمنان او را مىكشند و خود نيز كشته مىشوند تا فرمان او بلندمرتبه شود و آيين او قدرتمند گردد به حقّ محمّد و آل و عترتش ، كه درودهاى الهى نثارشان باد . « 1 »
هامش
( 1 ) . مفتاح الفلاح : 502 .