وَخَلَّصَني مِنَ الشَّكِّ وَالْعَمى ، رَضيتُ بِكَ رَبّاً ، وَبِالْأَصْفِيآءِ
و مرا از شكّ و كوردلى رهانيدى ؛ راضى گشتم به اين كه تو پروردگارم باشى ؛ و برگزيدگانت ،
حُجَجاً ، وَبِالْمَحْجُوبينَ أَنْبِيآءَ ، وَبِالرُّسُلِ أَدِلّاءَ ، وَبِالْمُتَّقينَ امَرآءَ ،
حجّتهاى من باشند ؛ و افراد محجوب ، پيامبران من باشند ؛ و رسولان تو راهنمايان من گردند ؛ و پرهيزگاران نيز فرمانروايان من باشند ؛
وَسامِعاً لَكَ مُطيعاً . « 1 »
كه آگاهانه ، حرف شنو و مطيع تو هستم .
3 - دعاى زمان غيبت
دعاى روزگار غيبت كه مولاىمان حضرت امام هشتم عليه السلام امر به خواندن آن نموده است .
سيّد بزرگوار جناب رضى الدين علىّ بن طاووس رحمه الله در كتاب « جمال الاسبوع » چنين مىگويد :
در بيان اعمال شبانهروز ذكر كرديم كه امامان ما عليهم السلام اهتمام زيادى به دعا نسبت به حضرت مهدى
صلوات اللَّه عليه داشتهاند ؛ به گونهاى كه اين مهمّ را از وظايف اساسى مسلمانان و مؤمنان دانستهاند
. از ميان اعمال شبانهروز ، در تعقيب نماز ظهر ، دعاى امام صادق عليه السلام را ذكر نموديم كه در آن براى حضرت مهدى ارواحنا فداه بهتر و بيشتر از دعا براى خودشان ، دعا نمودهاند . نيز در تعقيب نماز عصر از اعمال شبانهروز ، فصل زيبايى از دعاى امام كاظم عليه السلام را نقل كرديم كه آن بزرگوار براى حضرت مهدى ارواحنا فداه بيشتر از براى خودشان دعا مىكردند .
و اين دليل است براى اقتداى به اين دو امام عليهما السلام براى كسى كه مقام و منزلت دينى آنها را بداند ؛ و علاوه بر آن ، دستور امام رضا عليه السلام و غير آن حضرت مبنى بر دعاى براى
هامش
( 1 ) . مهج الدعوات : 398 ، بحار الأنوار : 95 / 337 ، نجم الثاقب : 782 .