تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 242

مساهمون:

ص٢٤٢
الْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ ، وَصَلَّى اللَّهُ عَلى سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ نَبِيِّهِ حمد و سپاس سزاوار پروردگار عالميان است و درود خدا بر سيّد و سرور ما ( حضرت ) محمّد ، پيامبر خدا وَ الِهِ وَسَلَّمَ تَسْليماً . أَللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلى ما جَرى بِهِ قَضآؤُكَ و بر آل او سلام و تحيّتى كامل . بار پروردگارا ؛ سپاس از آن توست در مورد آن چه كه از قضا و قَدَرت في أَوْلِيآئِكَ ، الَّذينَ اسْتَخْلَصْتَهُمْ لِنَفْسِكَ وَدينِكَ ، إِذِ اخْتَرْتَ در مورد دوستانت ، جارى گشت ؛ آن‌هايى كه وجودشان را براى حضرتت و براى دينت خالص گردانيدى ؛ زيرا كه برگزيدى لَهُمْ جَزيلَ ما عِنْدَكَ ، مِنَ النَّعيمِ الْمُقيمِ ، الَّذي لازَوالَ لَهُ وَلَا براى آن‌ها چيزهاى باارزشى كه نزد تو است ؛ از نعمت‌هاى پايدار كه نابودى و زوال براى آن‌ها اضْمِحْلالَ ، بَعْدَ أَنْ شَرَطْتَ عَلَيْهِمُ الزُّهْدَ في دَرَجاتِ هذِهِ الدُّنْيَا نيست . البتّه پس از آن كه زهد ورزيدن و بىرغبتى را در مورد اين دنياى الدَّنِيَّةِ ، وَزُخْرُفِها وَزِبْرِجِها ، فَشَرَطُوا لَكَ ذلِكَ ، وَعَلِمْتَ مِنْهُمُ پست و زر و زيور آن با آن‌ها شرط نمودى ؛ آنان نيز متعهّد شدند و تو نيز الْوَفآءَ بِهِ . فَقَبِلْتَهُمْ وَقَرَّبْتَهُمْ ، وَقَدَّمْتَ لَهُمُ الذِّكْرَ الْعَلِيَّ ، وَالثَّنآءَ وفادارى ايشان را دانستى . پس آنان را قبول كردى و به درگاه خويش نزديك‌شان ساختى و نامى بلند و ستايشى الْجَلِيَّ ، وَأَهْبَطْتَ عَلَيْهِمْ مَلآئِكَتَكَ ، وَكَرَّمْتَهُمْ بِوَحْيِكَ ، وَرَفَدْتَهُمْ ارجمند به آنها دادى . و فرشتگانت را بر آنان فرو فرستادى و آن‌ها را با وحى خود گرامى داشتى و از علم خود بهره‌مند ساختى بِعِلْمِكَ ، وَجَعَلْتَهُمُ الذَّريعَةَ إِلَيْكَ ، وَالْوَسيلَةَ إِلى رِضْوانِكَ . و آنان را وسيله به سوى درگاهت ساختى و واسطه‌اى براى جلب رضايت و خشنوديت قرار دادى . فَبَعْضٌ أَسْكَنْتَهُ جَنَّتَكَ ، إِلى أَنْ أَخْرَجْتَهُ مِنْها ، وَبَعْضٌ حَمَلْتَهُ في پس بعضى از آن‌ها را در بهشت خود جاى دادى تا زمانى كه او را از آن بيرون آوردى ، و برخى ديگر را در فُلْكِكَ وَنَجَّيْتَهُ وَمَنْ امَنَ مَعَهُ مِنَ الْهَلَكَةِ بِرَحْمَتِكَ ، وَبَعْضُ نِ كشتىات سوار نمودى و با رحمت خود او و مؤمنين همراهش را از هلاكت رهايى بخشيدى . اتَّخَذْتَهُ لِنَفْسِكَ خَليلًا ، وَسَأَلَكَ لِسانَ صِدْقٍ فِي الْاخِرينَ و بعضى ديگر را براى خودت دوست قرار دادى و هنگامى كه از تو لسان صدق و خوش‌نامى بين ديگران را درخواست كرد ،