وَعْدِكَ ، وَبَلِّغْهُمْ دَرْكَ ما يَأْمُلُونَهُ مِنْ نَصْرِكَ ، وَاكْفُفْ عَنْهُمْ
گرامى بدار ، و آنان را به دستيابى آنچه آرزو دارند از يارى تو برسان ، و باز بدار از ايشان
بَأْسَ مَنْ نَصَبَ الْخِلافَ عَلَيْكَ ، وَتَمَرَّدَ بِمَنْعِكَ عَلى رُكُوبِ
سختى و شكنجه و عذاب كسى را كه بناى مخالفت با تو را دارد ، و از منع تو نسبت به ارتكاب گناه و مخالفت سرپيچى نموده
مُخالَفَتِكَ ، وَاسْتَعانَ بِرِفْدِكَ عَلى فَلِّ حَدِّكَ ، وَقَصَدَ لِكَيْدِكَ
و به كمك و عطاى تو يارى جسته بر شكستن حرمتت ؛ و به وسيلهء خوبىها و نعمتهايى كه از توست ، قصد فريبدادن
بِأَيْدِكَ ، وَوَسِعْتَهُ حِلْماً لِتَأْخُذَهُ عَلى جَهْرَةٍ ، وَتَسْتَأْصِلَهُ عَلى
تو را دارد . البتّه تو نسبت به اين مخالف خود بردبارى كردهاى تا ناگهان و آشكارا او را گرفتار كنى ، و - با وجود قدرتى كه يافته -
عِزَّةٍ . فَإِنَّكَ اللَّهُمَّ قُلْتَ وَقَوْلُكَ الْحَقُّ « حَتَّى إِذا أَخَذَتِ الْأَرْضُ
او را به سختى مستأصل و بيچاره كنى . خداوندا ؛ تو در قرآن فرمودهاى و گفتهء تو حقيقت دارد : « تا آن كه زمين
زُخْرُفَها وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ أَهْلُها أَنَّهُمْ قادِرُونَ عَلَيْها أَتاها أَمْرُنا
آراسته و داراى زر و برق شد ، و اهلش گمان كردند كه قدرت و توانايى بر آن را دارند ؛ - در اين حال - دستور ما ،
لَيْلًا أَوْ نَهاراً فَجَعَلْناهُمْ حَصيداً كَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ كَذلِكَ
شبانه يا به هنگام روز در رسيد ، و آنها را درو شده ساختيم ؛ به گونهاى كه گويا ديروز هيچ نداشته است ؛ اين گونه
نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ » « 1 » ، وَقُلْتَ « فَلَمَّا اسَفُونَا انْتَقَمْنا
نشانهها را براى كسانى كه اهل تفكّر و انديشه باشند ، به تفصيل بيان مىكنيم » . و نيز فرمودهاى : « وقتى ما را به خشم آورده و ناراحت كردند ،
مِنْهُمْ » « 2 » ، وَإِنَّ الْغايَةَ عِنْدَنا قَدْ تَناهَتْ ، وَإِنَّا لِغَضَبِكَ غاضِبُونَ ،
از ايشان انتقام گرفتيم » . ( خدايا ؛ ) واقعيّت آن است كه ما به آخر خط رسيدهايم و تحمّل نداريم ، ما با خشم تو به خشم مىآييم ،
وَإِنَّا عَلى نَصْرِ الْحَقِّ مُتَعاصِبُونَ ، وَإِلى وُرُودِ أَمْرِكَ مُشْتاقُونَ ،
و براى يارى حق و حقيقت به هم پيوستهايم ، و مشتاق رسيدن دستورت هستيم ،
وَلِإِنْجازِ وَعْدِكَ مُرْتَقِبُونَ ، وَلِحُلُولِ وَعيدِكَ بِأَعْدآئِكَ مُتَوَقِّعُونَ .
و انتظار محقّقشدن وعدهات را مىكشيم ، و انجام تهديدهايت عليه دشمنانت را متوقّع هستيم .
أَللَّهُمَّ فَأْذَنْ بِذلِكَ ، وَافْتَحْ طُرُقاتِهِ ، وَسَهِّلْ خُرُوجَهُ ، وَوَطِّأْ
بار الها ؛ اجازهء اين كار را صادر كن ، و راههاى آن را بگشا ، و قيام او را آسان گردان ، و
هامش
( 1 ) . سورهء يونس ، آيهء 24 .
( 2 ) . سورهء زخرف ، آيهء 55 .