إِلَيْكَ . أَللَّهُمَّ وَقَدْ ناداكَ بِعَزْمِ الْإِرادَةِ قَلْبي فَاسْتَبْقِني نِعْمَتَكَ
و بدين وسيله براى رسيدن به سوى تو حركت مىكند . بار الها ؛ قلب من ، با تصميم قطعى خود تو را ندا مىدهد ؛ پس ، نعمتت را
بِفَهْمِ حُجَّتِكَ لِساني وَما تَيَسَّرَ لي مِنْ إِرادَتِكَ . أَللَّهُمَّ فَلا
برايم به سبب فهميدن حجّتت پايدار كن ، و هر چه ممكن است با ارادهء خودت برايم فراهم كن . بار الها ؛
اخْتَزَلَنَّ عَنْكَ وَأَنَا امُّكَ ، وَلا احْتَلَجَنَّ عَنْكَ وَأَنَا أَتَحَرَّاكَ . أَللَّهُمَّ
من تو را قصد كردم ؛ پس ، مرا از خود جدا مساز ؛ و من در جستجوى تو هستم ، پس مگذار از تو بريده شوم . خدايا ؛
وَأَيِّدْنا بِما نَسْتَخْرِجُ بِهِ فاقَةَ الدُّنْيا مِنْ قُلُوبِنا ، وَتَنْعَشُنا مِنْ
به طورى ما را موفّق گردان كه فقر و نياز دنيوى را از قلبمان بيرون كنيم ؛ و ما را بلند كن از
مَصارِعِ هَوانِها ، وَتَهْدِمُ بِهِ عَنَّا ما شُيِّدَ مِنْ بُنْيانِها ، وَتَسْقينا
محلّهاى سقوط پست و بىارزش دنيايى ؛ و پايههاى محكم علاقهء به دنيا در درون ما را ويران ساز ؛ و
بِكَأْسِ السَّلْوَةِ عَنْها حَتَّى تُخَلِّصَنا لِعِبادَتِكَ ، وَتُورِثَنا ميراثَ
به ما جامى از جدايى و رهايى از آن بنوشان تا براى بندگىات ما را خالص گردانى . و ميراث جاودانهء
أَوْلِيآئِكَ الَّذينَ ضَرَبْتَ لَهُمُ الْمَنازِلَ إِلى قَصْدِكَ ، وَ انَسْتَ
دوستان خودت را نصيبمان كن ، همان دوستانى كه جايگاههايى براى رسيدن به خودت براىشان درست كردى ،
وَحْشَتَهُمْ حَتَّى وَصَلُوا إِلَيْكَ . أَللَّهُمَّ وَإِنْ كانَ هَوًى مِنْ هَوَى
و وحشتشان را تبديل به انس و آرامش نمودى تا در نهايت به وصال تو رسيدند . خدايا ؛ اگر از خواهشها يا
الدُّنْيا أَوْ فِتْنَةٌ مِنْ فِتَنِها عَلِقَ بِقُلُوبِنا حَتَّى قَطَعَنا عَنْكَ أَوْ حَجَبَنا
فتنهها و فريبندگىهاى دنيايى ، باز هم چيزى به دلمان چسبيده بود تا ما را از تو جدا سازد يا از
عَنْ رِضْوانِكَ ، وَقَعَدَ بِنا عَنْ إِجابَتِكَ ، فَاقْطَعِ اللَّهُمَّ كُلَّ حَبْلٍ مِنْ
رضوان و خشنودىات محروم سازد ، و از دستيابى به اجابت تو بازمان دارد ؛ ( خدايا ؛ ) هر رشتهء علاقهء دنيايى را كه بخواهد
حِبالِها جَذَبَنا عَنْ طاعَتِكَ ، وَأَعْرَضَ بِقُلُوبِنا عَنْ أَدآءِ فَرآئِضِكَ ،
ما را از فرمانبردارى تو برگيرد و جذب دنيا كند ، يا قلبهاى ما را از انجام واجبات تو باز داشته و رو گردان كند ؛ از بيخ و بن بركن .
وَاسْقِنا عَنْ ذلِكَ سَلْوَةً وَصَبْراً يُورِدُنا عَلى عَفْوِكَ ، وَيُقْدِمُنا
و جام رهايى و استقامت در برابر آن را به ما بنوشان كه ما را به عفو و بخشش تو برساند ، و ما را وا دارد
الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 170
مساهمون: سيد مرتضى مجتهدى سيستانى
ص١٧٠