را با آن بزرگى و بلندى نمىديدم تا چه رسد به تو كه زير آن ايستاده بودى ! « 1 »
آرى ؛ جهان قبل از ظهور امام عصر ارواحنا فداه شاهد ثروتمندان زيادى است كه پاى از دايرهء انسانيّت بيرون نهاده و نتوانستهاند با تقيّدات شرعى و عقلى ، طغيان خود را كنترل نموده و مهار نمايند .
با توجّه به اين نكته اين سؤال پيش مىآيد كه در عصر درخشان ظهور - كه در سراسر جهان همهء افراد ، بىنياز و داراى ثروت مىباشند - چگونه ثروتهاى بىكران باعث طغيانِ آنان نمىگردد ؟ و به عبارت ديگر اگر ممكن است ثروتهاى كلان داراى اين همه آثار شوم باشد ، چرا در عصر فرخندهء ظهور مردم جهان از ثروتِ سرشار برخوردار مىشوند ؟
در پاسخ به اين سؤال بايد گفت : ثروتى كه از راه حلال باشد هيچ گاه شوم نيست ، بلكه ممكن است وسيلهء خيرات باشد ولى اين ثروتمندان هستند كه از ثروت خود سوء استفاده مىنمايند . اگر ثروت خود بذاته داراى آثار شوم مىبود ، بايد همهء ثروتمندان اين گونه مىبودند و حال آن كه اين گونه نيست و بعضى از افراد ثروتمند - اگرچه در اين زمان اندكند - خدمتهاى شايانِ تقدير به جامعه نمودهاند و باعث دستگيرى و نجات بسيارى از افراد گشتهاند و مورد مدح خاندان وحى عليهم السلام قرار گرفتهاند . و اين دليل بر نقص فكرى و كوتاهى انديشهء ثروتمندانى است كه در تلاش افزايش ثروت و اندوختن و به جاى گذاردنِ آن براى وارثان خود هستند و گرنه اصل ثروت همچون حربهاى است كه هم انسان مىتواند با آن دشمن را از سر راه خود دور كند و هم مىتواند با آن خون افراد بىگناه را به زمين بريزد .
علاوه بر اين ، در عصر درخشان ظهور بر اثر تكامل معنوى انسانها و رشد فكرى و عقلى آنان و بر اثر سعادتى كه آنان را فرا مىگيرد ، از طغيان و هلاكت در امان مىباشند .
هامش
( 1 ) . دوازده هزار مثَل فارسى : 432 .