درخشان و فرخندهء ظهور ، هر مقدار ثروت و مال مردم افزايش يافته و زياد شود ، باعث طغيان و تجاوز آنان نمىگردد .
آرى ؛ بر اثر سايهافكندن نيروى ولايت بر تمامى مردم جهان ، همهء نيروها ، توانها و امكانات را تحت پوشش و حفظ خود قرار داده و آنها را كنترل نموده و مهار مىنمايد تا از تندروى و طغيان باز مانند .
اين همان سعادت و نيكبختى است كه امام باقر عليه السلام در پايان روايت به آن تصريح فرمودند :
« ولولا ما يدركهم من السعادة ، لبغوا »
. آرى ؛ قدرت كنترل و مهار از ويژگىهاى عصر ظهور براى همگان است ، و هر چه مال و ثروت ، قدرت و توانايى ، نشاط و زيبايى و . . . افزايش يابد ، نور سعادت و نيكبختى در آن عصر درخشان كه بر اثر ظهور ولايت درخشش يافته است ، همگان را مهار كرده به گونهاى كه همراه با ميزان عقل ، به زندگى سرشار از نعمت كه چشم روزگار تا آن زمان هرگز مانند آن را نديده و نخواهد ديد ، ادامه مىدهند .
به اين روايت بسيار جالب از امام صادق عليه السلام « 1 » توجّه كنيد :
تواصلوا وتبارّوا وتراحموا ، فوالّذي فلق الحبّة وبرأ النسمة ليأتينّ عليكم وقت لايجد أحدكم لديناره ودرهمه موضعاً ، يعني لايجد عند ظهور القائم عليه السلام موضعاً يصرفه فيه ، لإستغناء النّاس جميعاً بفضل اللَّه وفضل وليّه .
فقلت : وأنّى يكون ذلك ؟
فقال : عند فقدكم إمامكم فلاتزالون كذلك حتّى يطلع عليكم كما
هامش
( 1 ) . قسمتى از اين روايت در كتاب « عقد الدرر : 226 » آمده و آن را به امام حسين عليه السلام نسبت داده است همان گونه كه روايات ديگرى را كه از امام صادق عليه السلام روايت شده به امام حسين عليه السلام نسبت داده است . مانند روايت معروف : « لو أدركته لخدمته أيّام حياتي » . علّت اشتباه او اشتراك كنيهء امام صادق عليه السلام با امام حسين عليه السلام - كه « ابو عبداللَّه » است - مىباشد . مؤلّف « عقد الدرر » گمان كرده است مقصود از ابوعبداللَّه ، امام حسين عليه السلام مىباشند .