فانظر إلى كفّك ، واعمل بما فيها .
قال : ويبعث جنداً إلى القسطنطينيّة ، فإذا بلغوا الخليج كتبوا على أقدامهم شيئاً ومشوا على الماء ، فإذا نظر إليهم الرّوم يمشون على الماء ، قالوا : هؤلاء أصحابه يمشون على الماء ، فكيف هو ؟
فعند ذلك يفتحون لهم أبواب المدينة ، فيدخلونها ، فيحكمون فيها ما يشاؤون . « 1 »
آن زمان كه قائم قيام نمايد در هر قسمتى از قسمتهاى زمين مردى را مىفرستد و مىفرمايد : پيمان تو ( آنچه را كه وظيفه دارى انجام دهى ) در كف دست توست . پس هر گاه جريانى برايت واقع شد كه آن را نفهميدى و ندانستى كه دربارهء آن چگونه قضاوت كنى ، به كف دستت نگاه كن و به آنچه در آن وجود دارد قضاوت نما .
امام صادق عليه السلام فرمودند : و گروهى از ارتش را به سوى قسطنطينيّه مىفرستد ، آن گاه كه آنان به خليج مىرسند بر قدمهاىشان چيزى مىنويسند و به روى آب راه مىروند . وقتى كه اهل روم مىبينند كه آنان به روى آب راه مىروند مىگويند : اينان ياوران او هستند كه به روى آب راه مىروند ! پس او خود چگونه خواهد بود ؟ !
در اين هنگام راههاى شهر را به روى آنان مىگشايند و آنان وارد شهر مىشوند و در آنجا به آنچه مىخواهند حكم مىكنند .
گرچه برخى از مؤلّفين احتمال معناى ديگرى دربارهء اين خبر دادهاند كه خلاف ظاهر روايت است ؛ زيرا ظاهر روايت اين است كه فردى را كه حضرت بقيّة اللَّه الأعظم ارواحنا فداه براى حكومت به اقليمى از گيتى مىفرستند برخوردار از امدادهاى غيبى است .
نه تنها او بلكه همهء افرادى كه ارتش او را تشكيل مىدهند و تحت فرماندهى او مىباشند نيز اين چنين هستند ؛ همان گونه كه در آخر روايت به
هامش
( 1 ) . الغيبة مرحوم نعمانى : 319 .