در روايت ديگرى كه نقل مىكنيم دربارهء چگونگى قضاوت حضرت داود چيزى نفرمودهاند ولى در آن تصريح شده است كه امام عصر عجّل اللَّه تعالى فرجه در قضاوت خود در دو مورد مذكور در روايت از بيّنه سؤال نمىكنند .
امام صادق عليه السلام فرمودند :
دمان في الإسلام حلال من اللَّه عزّوجلّ لايقضي فيهما أحد به حكم اللَّه حتّى يبعث اللَّه عزّوجلّ القائم من أهل البيت عليهم السلام ، فيحكم فيهما به حكم اللَّه عزّوجلّ لايريد على ذلك بيّنة :
الزاني المحصن يرجمه ، و مانع الزكاة يضرب رقبته . « 1 »
ريختن دو خون در اسلام از جانب خداوند مباح است كه احدى دربارهء آن دو به دستور الهى حكم نمىكند تا خداوند جليل قائم ما اهل بيت ( عليهم السلام ) را برانگيزاند ، پس در آن دو خون به حكم الهى حكم مىكند و بر اين كار بيّنه طلب نمىنمايد :
1 - زناكارى كه همسر داشته باشد ، او را سنگسار مىنمايد . 2 - كسى كه زكات نپردازد ، گردن او را مىزند .
رواياتى كه نقل كرديم ، تصريح مىكنند كه حضرت مهدى عجّل اللَّه تعالى فرجه در قضاوت نيازى به شاهد و بيّنه ندارند و با علم و آگاهى خود عمل مىنمايند ؛ همان گونه كه حضرت داود در قضاوت جوياى گواه و بيّنه نمىشد .
مرحوم علّامهء مجلسى نيز همين عقيده را برگزيده و فرموده است :
ظاهر اخبار اين است كه هر گاه حضرت قائم عليه السلام ظاهر شوند به واقعيّتى كه علم دارند حكم مىنمايند نه به بيّنه . امّا امامان ديگر عليهم السلام به ظاهر حكم مىنمودند و گاهى آنچه را از باطن او خبر داشتند به وسيلهاى ظاهر مىساختند كما اين كه حضرت امير المؤمنين عليه السلام اين كار را در موارد زيادى انجام مىدادند .
هامش
( 1 ) . كمال الدين : 671 .