تحوّلى كه در ديدِ انسان ايجاد مىشود به گونهاى است كه افزايشى شگفتانگيز در آن به وجود مىآيد .
دربارهء شگفتانگيز بودن قدرت ديدِ انسان در روزگار رهايى به اين روايت توجّه كنيد : امام صادق عليه السلام فرمودند :
إنّ قائمنا إذا قام مدّ اللَّه لشيعتنا في أسماعهم وأبصارهم حتّى ( لا ) يكون بينهم و بين القائم بريد ، يكلّمهم فيسمعون وينظرون إليه ، وهو في مكانه . « 1 »
به راستى آن گاه كه قائم ما قيام نمايد خداوند در گوشها و چشمان شيعيان ما كشش ايجاد مىكند ( بر قدرت آنها مىافزايد ) تا آنجا كه ميان آنها و حضرت نيازى به پُست ( واسطه ) نيست . او با آنان سخن مىگويد و آنها مىشنوند و به او نگاه مىكنند در حالى كه او در مكان خود مىباشد .
اين روايت صريح است كه در عصر ظهور ، خداوند در قدرت ديدن و شنيدن انسانها افزايشى ايجاد مىكند كه همه مىتوانند حضرت بقيّة اللَّه ارواحنا فداه را در هر كجاى عالم كه باشند ببينند و صداى آن حضرت را بشنوند .
دقّت در روايت
قابل ذكر است كه اين گونه روايات را برخى از نويسندگان به « تلويزيون » و . . . تطبيق نمودهاند كه با توجّه به تعبيراتى كه در روايت شده است به هيچ وجه نمىتوان گفت مقصود امام صادق عليه السلام از اين روايت تلويزيون مىباشد ؛ زيرا :
1 - امام صادق عليه السلام مىفرمايند : مؤمن برادر خودش را مىبيند ؛ اگر مقصود آن حضرت ، تلويزيون مىبود ، بايد همهء مردم جهان در تلويزيون ظاهر شوند
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار : 52 / 336 ح 72 .