3 - دوست داشتن آنان مبتنى بر شناخت آنان است ؛ زيرا تا انسان نداند كه دوستان آن حضرت چگونه كسانى هستند ، نمىتواند آنها را دوست داشته باشد .
4 - ما بايد از دشمنان امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه متنفّر بوده و تبرّى بجوييم .
5 - تبرّى و تنفّر از دشمنان امام زمان ارواحنا فداه متوقّف بر شناخت آنان است ، پس بايد بداند آنها چگونه كسانى هستند تا از آنان بيزار باشد .
علاوه بر وظايفى كه شمرديم فرد منتظر وظيفه دارد در صورت درك ظهور آن بزرگوار كاملًا فرمانبردار آن حضرت بوده و فرمودههاى آن بزرگوار را اطاعت كند .
حضرت امام صادق عليه السلام اين حقيقت را به ابا بصير اين گونه بيان فرمودهاند :
يا أبا بصير ؛ طوبى لمحبّي قائمنا ، المنتظرين لظهوره في غيبته والمطيعين له في ظهوره ، اوليائه اولياء اللَّه لا خوف عليهم ولا هم يحزنون . « 1 »
اى ابابصير ؛ خوشا به حال دوستداران قائم ما كه در زمان غيبت او منتظر ظهورش مىباشند و در زمان ظهور او فرمانبردار او هستند . اولياء او اولياء خدا هستند ؛ نه حزنى بر آنان هست و نه آنان محزون مىگردند .
بنابراين روايت ، اولياى خداوند و اولياى امام زمان ارواحنا فداه كسانى هستند كه علاوه بر دوستى و انتظار آن حضرت ، در صورت درك ظهور مطيع و فرمانبردار آن حضرت باشند . و از گروهى نباشند كه در ابتداى ظهور از لشكر آن حضرت جدا مىشوند و به صف دشمن مىپيوندند .
اين گونه افراد ، در واقع در انتظار ظهور آن حضرت نبودهاند ، بلكه در انتظار رسيدن خودشان به مقامات و . . . بودهاند و وقتى كه مىبينند اهدافشان نقش برآب شده و از دارا بودن مقام خبرى نيست از امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه كنارهگيرى مىكنند .
هامش
( 1 ) . إحقاق الحقّ : 13 / 349 ، از ينابيع المودّة : 422 .