خوشا به حال كسى كه قائم اهل بيت مرا درك نمايد در حالى كه قبل از قيام او از او پيروى نموده ، دوست او را دوست مىدارد و از دشمنش بيزارى مىجويد . و ولايت امامانِ هدايتگر قبل از او را دارا مىباشد . آنها رفقاى من و صاحب محبّت و مودّت من مىباشند و براى من گرامىترين امّت من هستند .
بنابراين ، ميزان درك و فهم و مقدار شناخت انسان بايد تا حدّى باشد كه بتواند دوستان آن حضرت را از كسانى كه ادّعاى دوستى مىكنند و نان را به نرخ روز مىخورند تشخيص دهد ، و قاطعان طريق را به عنوان دوستان امام زمان ارواحنا فداه و نوكران آن حضرت جايگزين ننمايد .
روايتى را كه نقل كرديم گرچه دربارهء عصر درخشان ظهور است ، ولى تكاليف بسيار مهمّى از وظيفهها و برنامههاى عملى عصر غيبت را نيز بيان نموده كه متأسّفانه نه آنها را از تكاليف عصر غيبت شمردهاند و نه به آنها درست توجّه مىشود .
وظيفهء مردم
كسى در زمان ظهور سرفراز است كه در عصر تيرهء غيبت به آن وظايف عمل نموده باشد . ما چند وظيفه از آنها را در اينجا بيان مىكنيم :
1 - وظيفهء مردم در عصر غيبت اين است كه از دستورات و خواستههاى حضرت بقيّة اللَّه الأعظم ارواحنا فداه آگاه باشند و آنها را انجام دهند . دوستى با امام زمان ارواحنا فداه و منتظر ظهور آن حضرت بودن و درك ظهور آن حضرت در صورتى تكميل مىشود و بارور مىگردد كه انسان در عصر غيبت ، تابع و فرمانبردار امام عصر عجّل اللَّه تعالى فرجه باشد .
2 - وظيفهء ما در عصر غيبت اين است كه دوستان و شيفتگان حضرت امام عصر ارواحنا فداه را دوست داشته باشيم .