وَ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ وَ لِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ
( 55 )
و همچنين ، تفصيل مىدهيم نشانهها را ، و تا ظاهر شود راه گنهگاران .
تفسير : پيشتر گفته شد : پيغمبر براى تبشير و انذار مىآيد ؛ چنان كه در آغاز اين ركوع ، شأن انذار در
« وَ أَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخافُونَ
- الآية » به عمل آمد ؛ اكنون ، دربارهء مسلمانان اظهار شأن تبشير است ؛ يعنى ، مؤمنان را به سلامت و رحمت و مغفرت كامل بشارت ده ، تا دل اين درويشان گشاده گردد ؛ از طعن و تشنيع توانگران مغرور و رفتار تحقيرآميز آنها شكسته خاطر نباشند . ما احكام و آيات را ازين جهت به تفصيل ذكر مىكنيم ، و هم براى اينكه روش مجرمان در مقابلهء مؤمنان واضح گردد .
تنبيه : شايد از « اگر كسى بكند از شما به نادانستگى » غرض اين باشد كه مسلمان هر بد و گناه كه مىكند ، چه نادانسته و چه دانسته وى در حقيقت از عاقبت سوء آن بدى يا گناه تا يك اندازه غافل مىباشد ؛ اگر كسى از نتايج مهلك گناه به صورت كامل مستحضر شود ، پس كيست كه بر اقدام آن جرأت مىكند ؟ !
قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ قُلْ لا أَتَّبِعُ أَهْواءَكُمْ قَدْ ضَلَلْتُ إِذاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِينَ
( 56 )
بگو ؛ هر آئينه منع كرده شده مرا از آنكه بپرستم آنان را كه شما مىپرستيد ، بدون خدا ؛ بگو : پيروى نمىكنم آرزوهاى شما را ؛ بدرستى كه گمراه شوم آنگاه ، و نباشم از راهيافتگان !
تفسير : در آيت گذشته ، آن چيزها بيان شد كه سزاوار گفتن به مسلمانان است ؛ در اين