وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ إِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ وَ إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيداً ( 131 ) وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلًا ( 132 )
و مر خداراست هرچه در آسمانها و هرچه در زمين است ؛ و به تحقيق حكم فرموديم اهل كتاب را پيش از شما ، و شما را ، كه بترسيد از خدا ؛ و اگر انكار كنيد ، پس هر آئينه مر خداراست هرچه در آسمانها و هرچه در زمين است ؛ و هست خدا بىنياز و داراى همه ستايشها ، و مر خداراست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است ؛ و كافى كارساز است خدا .
تفسير : در فوق ، ذكر ترغيب و ترهيب گزارش مىيابد ؛ يعنى ، اطاعت كردن به حكم پروردگار و اجتناب از مخالفت آن بر همه ضرور است « 1 » ؛ كه با موجوديّت آن به سخن ديگرى
هامش
( 1 ) . حتم است ؛ واجب است ؛